Kerstkaarten, daar hou ik niet van. Een kerstvideootje, dat is pas origineel! Tadaaa: mijn beste wensen voor jou! (WMV, 816 kB)

Gerben (leren kennen bij mijn afstudeerstage bij Océ) wees me gisteren op een geweldig filmpje. Een technologische blik in de toekomst van het internet en nieuws in 2014. Bijzonder geniaal bedacht.

Vaak krijg ik de vraag: wat doen jullie eigenlijk zoal bij de IT-afdeling? Op zich hebben we de verschillende taken min of meer verdeeld, hoewel we allemaal overal wel iets vanaf weten is het natuurlijk onmogelijk om overal evenveel vanaf te weten. En dan is het ook nog zo dat de IT-afdeling een nogal breed spectrum aan verantwoordelijkheden heeft.

Ik zal proberen hier een normale IT-dag (zijn die er?) te schetsen.

Nadat ik m’n computer ruw wakker heb geschud uit zijn schermbeveiligingsslaapje is het tijd om mezelf te wekken met een heerlijke kop koffie uit de automaat. Nog voordat ik ons kantoor weer heb bereikt ben ik al aangeklampt met de vraag of we nog een nieuw headsetje hebben liggen. Terwijl ik me haast om deze call agent zo goed mogelijk van dienst te zijn roept mij ook nog iemand na om een muismat. Shit, waar lagen die ook alweer? Terugkomende met headset en muismat hoor ik ook nog even de klachten aan over de airconditioning. Eindelijk bij ons kantoor aangekomen kan ik de rest ondertussen een (goede)morgen wensen en rustig aan mijn koffie drinken terwijl ik mijn e-mail afwerk. Dan lijkt het mij een goed idee om Visual Studio .NET op te starten om verder te werken aan wat webcontrols voor het nieuwe intranet. Precies op dat moment komt er weer iemand binnenlopen die ons vertelt dat het ACD-schermpje weer hangt. Vlug maar herstellen dan. Terwijl ik net bezig ben een stukje code te schrijven om via een array door een lijst webcontrols te lopen om te controleren of ze allemaal gevalideerd zijn gaat de telefoon en blijkt de draadloze verbinding met de tuinbouwloods eruit te liggen. Paul trekt z’n command prompt open en Pingt erop los terwijl Ahmed zich naar de serverruimte haast om eventueel het access point een schop te geven. Een minuutje later is de verbinding weer in de lucht en ondertussen is mijn stukje code toch nog afgekomen. Helaas moeten er echter nog veel van dit soort kleine componenten gebouwd worden voordat we echt grote stappen met het nieuwe intranet kunnen maken. Teleurgesteld bedenk ik me dat het nog wel even kan duren voordat we echt iets bruikbaars aan onze collega’s kunnen tonen. Meteen daarna bedenk ik me ook weer hoe vet het nieuwe intranet gaat worden en wat een prachtige, behulpzame mogelijkheden dit gaat bieden. Opgesloten in de wereld die C# (spreek uit C-sharp, een programmeertaal) heet hoor ik opeens Bart: “Joep, heb jij nog gedacht aan dat stukje voor in het krantje?”. Oooh ja! IJverig trek ik Word open (Windows-toets + R, “winword”) en begin ik als een bezetene te typen. Terwijl het hier nu tegen het einde van het stukje lijkt aan te lopen zijn er ondertussen nog een paar websites vrijgegeven, is er iemand van Hotline2 naar CIT gezet in de telefooncentrale, is er iemand’s muis vervangen, heb ik nog een discussie met Paul gehad over de personeelsvereniging, zijn de rechten van een map op de fileserver nog even aangepast, heeft er een update plaatsgevonden op de internet proxyserver en zijn er ook nog drie mensen binnen komen lopen met de vraag of iemand van ons toevallig weet waar Mark is… (in koor: NEEEE!)

Zoals je kunt lezen hebben we meer dan genoeg werk op de IT-afdeling en zal eigenlijk geen dag hetzelfde zijn. We zien je vast wel een keer in ons kantoor!

(Dit stuk is geschreven voor het personeelsblad van januari)

Auw, nog steeds koppijn. Diezelfde waar ik vanmorgen mee wakker werd. Zelfs bier heeft niet geholpen… Auw, welterusten.

Komt er een collega naar me toe: “Hee, een Google t-shirt.”
“Heb je daar lang naar moeten zoeken?”

Het is 15 uur ’s middags en collega Ahmed staat op van zijn bureau, trekt zijn jas aan en zet ondertussen zijn computer uit. “Tot morgen!” zegt hij nog, terwijl hij de deur van ons kantoor uitloopt.
Een paar minuutjes later komt Ahmed weer binnen lopen: “Shit, ik dacht dat het al 17 uur was!”

Een supergeweldig mooi weekend Parijs (en Disneyland) achter de rug. Prachtige stad en natuurlijk is een weekend veel te kort om alles te zien. Wel jammer dat het zo verschrikkelijk duur is: gemiddeld 5 euro voor een pilsje…
Online alvast een fotoverslag (Nokia 6230).