“Wat zal ik nu eens drinken?” vroeg ik Femke na een aantal Jupilers.
Femke: “Safari? Pilsje? Jack? Passoa-Jus? Gin-Tonic?”
“Gin” besloot ik, “doe mij maar eens een keer een Gin. Wel zonder tonic dan, ik hou niet van mixzooi.”
“Gin?! Weet je dat heel zeker?” vroeg Femke, “weet je dat écht heel zeker?”
Een kwartier later wist ik dat nooit meer Gin zou drinken. Oppergoor, gat-ver-damme wat een piswater…
Waarom waarschuwt niemand mij dan ook?

Eergisteren schreef ik over een universeel sein of gebaar wat er moet komen om medeweggebruikers te waarschuwen voor een naderende politie-controle. Yoorisz en Kevin vroegen zich daarbij af of dit wettelijk gezien wel mag.
Op een subpagina van Flitsservice.nl staat een compleet juridisch verhaal over het al dan niet mogen seinen naar tegenliggers.

Ook nog een stukje uit de FAQ van deze site:

“U kunt een bekeuring toegestopt krijgen op grond van RVV 28: “Bestuurders mogen slechts geluidssignalen en knippersignalen geven ter afwending van dreigend gevaar". Niets bekennen. Een overstekend dier of een slingerende tegenligger met defecte verlichting is daarna uw verhaal in een verontwaardigd bezwaarschrift aan de officier van justitie. Er zijn succesvolle bezwaarschriften tegen deze bekeuringen.
Zie Beslissing OvJ op bezwaarschrift vw. ‘waarschuwen voor radar’.

In een korte tijd is het al twee keer voorgekomen dat er op de route naar het werk politie-controle was. Beide keren werd daar kort vantevoren voor gewaarschuwd door een tegemoetkomende automobilist. Deze seinde met zijn lichten en maakte een handgebaar ‘rustig aan’. Maar op dat moment is het dus totaal onduidelijk wat de vriendelijke weggenoot eigenlijk bedoeld! Heb ik groot licht opstaan? Rijd ik te hard? Is er een ongeluk gebeurd? Staan de lampen te ver omhoog gericht?
Hier ligt dus een belangrijke taak voor het CBR: een universeel gebaar of sein bedenken om andere weggebruikers te waarschuwen voor naderende politie-controles. Dit moet natuurlijk uitgebreid getoetst worden in zowel het theorie- als het praktijkexamen.
Voilà, het begin van een betere wereld!

Ik, gisteravond: “Heej, waar werk jij trouwens?”
“Bij Actuelle” antwoordde ze.
“Oooh,” zei ik, “dat is bij die palen hè” daarbij een op- en neergaande over een denkbeeldige pilaar wrijvende beweging makende met mijn hand. Zij en iedereen er omheen helemaal dubbel en ik een moment van onbesef later ook. Hmmppff… oeps!

Nog niet eens gesproken over wat we nog “meegemaakt” hebben… Maar nu alweer pas om 3:30u in bed. En écht nog geen greintje moeheid. (zie vorige log). Slapen is dus echt nutteloos. Dit ritme rules, er gaan zoveel uur meer in één dag…! Welterusten.

Ik weet niet of ik er trots op moet zijn, maar iets meer online openheid mag misschien wel. Om 4:30u thuis komen van de kroeg en om 7:30u op moeten staan heeft niet veel meer met verstand te maken. Toch? Pfff… nog ‘n paar uurtjes slaap…

Gelukkig heb ik nog net mogen meemaken dat Lego bestond uit blokjes en stukjes in plaats van het tegenwoordige modernere spul. Bijna kant-en-klare auto’s, boten en mannetjes zitten er nu in de doosjes.
Vandaar dat dit bericht in de Volkskrant mij weer goed deed!

Juist nu ik afgelopen periode zoveel uit ben geweest (lees: vrijwel dagelijks) zou ik die statistieken eens bijgehouden moeten hebben. Ben aan ‘t denken om dat dus weer op te pakken en/of in een nieuwe vorm te gieten. Jullie nog ideetjes?

Met al dit schitterende weer verlang ik zoooo ontzettend terug naar school. En dan niet specifiek het studeren natuurlijk, maar die enorme hoeveelheid vrije tijd die daarmee gepaard ging. ’s Middags van het weer genieten, ’s avonds uit, ’s morgens een keertje richting school. Waaaauw… *diepe zucht*