Het is donderdagavond en we zien Joep in een gezellig huiskamer met z’n theorieboek voor Rijbewijs B op de bank zitten. Vol zelftvertrouwen bladert hij nog eens door het boek, totdat hij opeens verschrikt opkijkt. “Kut!” en met een “Kut! Kut! Kut!” zet hij zijn eerdere uitspatting nog wat kracht bij.
Om theorie-examen te mogen doen moet je een aantal officiële documentjes in je bezit hebben. Een uittreksel van je gegevens in de Gemeentelijke Basisadministratie is daar één van. Precies het documentje wat Joep niet in z’n bezit had. En dat terwijl hij vrijdagmorgen om 9:00 uur examen heeft, precies het tijdstip dat het gemeentehuis pas haar deuren opent. Met een telefoontje naar het CBR komt hij erachter dat er wel eens wat mensen uitvallen, en je dan als reservekandidaat alsnog mee kunt doen. ’s Middags om 13:30 uur dus op goed geluk naar het examen toe, om te kijken of er nog een plekje beschikbaar komt.
Bij het binnenkomen hoort hij al verschillende mensen die er net achter komen dat ze geen identiteitsbewijs of uittreksel bij zich hebben en beginnen zijn kansen al toe te nemen. Als hij nog niet een beetje zenuwachtig was, zou hij het nu definitief geworden zijn: wat een bende aan trillende en opgewonden meisjes (of vrouwen, ze zijn immers minsten 18).
Iedereen mag plaats gaan nemen en reservekandidaten mogen zich melden bij de balie. Schoorvoetend meldt hij zich bij de balie, waar een CBR-mevrouw hem blij maakt: “Versleijen, plaats nummer 41″.

Een uurtje later loopt Joep met een theoriecertificaat met daarop een score van 46/50 weer naar buiten. Eind goed al goed. Typisch Joep?

Het is vroeg in de avond en op het station van Venlo sta ik in de vrieskou op de bus te wachten. Rechts van me staat een sullige jongen en links van me een niet onaantrekkelijke jongedame. De bus is al een aantal minuten te laat en wanneer ik richting een aankomende bus kijk en vervolgens op mijn horloge, meen ik te horen dat ‘t meisje iets zegt. Ik verstond alleen niet -wat-. En helemaal zeker was ik ook niet. We kijken elkaar recht in de ogen aan, ze glimlachte. Misschien dat ze een antwoord verwachtte, maar ik zei niks, want stel dat ze niks had gezegd: stond ik voor lul.
Rare, vreemde situatie.

Met het cadeautje van Miranda voor mijn twee-en-twintigste verjaardag is er weer iets moois in het vooruitzicht komen te liggen: Moloko in de Heineken Music Hall en daarna overnachten in Mercure Hotel Amsterdam aan de Amstel. Yahoooo!

Weer een mooi stukje tijdverdrijf op het internet gevonden. Ontwerp jezelf in Lego-style met de Mini-Mizer. Dank aan Renee.
Wat vind je van mijn JP-creatie? Sprekend toch?

Niet leuk: de maandagmorgen beginnen door wakker gebeld te worden door je rij-instructeur. Die voor je deur staat.

Na een spontaan idee van vrijdag zijn we gisteravond gaan bowlen. Een groep van 7 dames en 10 heren.
Sinds kort heeft De Riet dan computerscore. Eindelijk niet meer zelf tellen met zo’n pen en van dat papier. Op zich wel aardig, maar erg frustrerend als scores gewoon niet geteld worden. In mijn geval 2 strikes achter elkaar, waarvan de laatste dus niet geteld is. Fijne software. Dankjewel luie, vieze, falende ontwikkelaars van EasyScore.
Daarna met z’n allen naar het kleinste café van Horst alwaar deze bittere nasmaak snel verdreven werd door de zoete mix van bier en vermaak. Een bijzonder geslaagde zaterdagavond.

Na zes keer kijken nog steeds lachen, dit filmpje.

Via Mijnkopthee.nl

Ik heb een bijwerking gevonden die niet in de bijsluiter van mijn oordruppels vermeld staat! Een enorm stijve nek.
Je moet je hoofd schuin houden voor die druppels en dan liefst 2 minuten op je zij blijven liggen, zodat dat spul fijn in je oor loopt en blijft zitten. Natuurlijk neem ik daar de tijd niet voor, dus zit ik nu met m’n hoofd helemaal scheef achter de computer. Aaauw.

“Waarom hebben alle laarzen tegenwoordig een hak van 4 cm?” vraagt Miranda zich hardop af in de zooooveelste schoenenwinkel, “Dan moet ik er ook een nieuwe vriend bij hebben.”

Hmmpf

Twee gezellige dagen met Miranda achter de rug:

Dinsdag:
- Kort gewinkeld in Venlo
- Uitgegeten, De Alde Mert
- Cabarestafette in de Maaspoort

Woensdag:
- Gewinkeld in Nijmegen
- Uitgegeten, Café De Plak
- Thuis: Pirates of the Caribbean gekeken

Als ik wat meer tijd heb zal ik hier nog wat uitgebreider over vertellen.

Ondertussen is mijn oorontsteking nog steeds niet over, dus vandaag een bezoekje aan de KNO-arts gebracht. Die heeft mijn oor uitgezogen en een stuk poliep (ofzo) verwijderd. Ik kan je in ieder geval verzekeren dat dit geen prettig gevoel is. Alsof er een stofzuiger je oor in gaat en met een enorm kabaal probeert je trommelvlies naar buiten te zuigen. Pijn viel gelukkig mee en nu komt er behalve bruine troep ook nog een beetje bloed uit het oor. Hadden we nog niet gehad. Over vier weken mag ik weer terugkomen voor controle en tot die tijd mag ik weer oordruppels blijven gebruiken. In totaal heb ik nu dus al vier soorten oordruppels gehad.
Ik ben benieuwd…

Net werd ik er door Daan op gewezen dat er een geweldige commercial van Delta Lloyd op de televisie is (of kwam), genaamd Booming Car (RealVideo). Humor. En ik blijf het fantastisch vinden dat Ster.nl al deze commercials online aanbiedt.

Een tweetal sublieme fragmenten uit mijn nieuwste aanwinst De Droogte van Herman Brusselmans:

1. “De andere agent zei tegen mij: ‘Meneer, ik weet wat het is om een broer te verliezen. De mijne is drie jaar geleden omgekomen bij een verdrinking.’
‘Zijn eigen verdrinking, neem ik aan?’ vroeg ik voor alle zekerheid.”
(pag. 11)

2. “De ellende droop van de muren, of hing eraan in een lijstje.”
(pag. 39)