Hoewel ik niet geloof in een God of andere hogere machten die zogenaamd de controle over ons leven hebben, ben ik er wel van overtuigd dat wanneer je goed en deugdzaam leeft je al deze goedheid in positieve zin terugkrijgt. Simpel voorbeeldje: wanneer iemand mij iets in vertrouwen vertelt, zal een derde hier nooits iets over horen van mij. Dat beschouw ik als een deugd.
En ik ben er dus van overtuigd dat iemand die deugdzaam leeft dit ook in positieve zin steeds terugkrijgt en dus een gelukkiger leven leidt. Maar hoe valt deze overtuiging te rijmen met mijn ongeloof in een allesoverheersende “beheerser” van het leven of de mens?

Dramatisch genoeg mocht ik gisteren ooggetuige zijn van het televisieprogramma Het afzien van… op BNN. De cartoonhelden Fokke en Sukke op televisie dus.
Rampzalig en zielig, maar vooral… erg jammer. Op papier is ‘t gelukkig zoveel leuker. Mijn ongenoegen wordt perfect beschreven in deze sublieme column op Fok.nl.

Sjeeeezus!! Net even een kratje bier gehaald bij de Edah. “Ziede geej d’r 16?” vraagt de afgelekte teringkassahoer me. “Nèa” zeg ik, “ik bin d’r 21″. G*dverdomme zeg, over een kleine maand word ik 22. Okeej, dat zou je me misschien niet schatten, maar er 6 jaar naast zitten?! Verdomme, wat kan zo’n scanteef mijn dag verpesten…

Met weemoed denk ik terug aan vroeger, toen zelfs kassières in ieder geval nog iets fatsoenlijk moesten kunnen. Toen je in ieder geval nog 1 plus 1 foutloos op zou moeten kunnen tellen. Bah, bah en nog eens bah.

Na het uitspuiten van mijn linkeroor, een week lang 3 maal daags Sofradex oordruppels gecombineerd met 3 maal daags Diclofenacnatrium pijnstillers en vervolgens nog maar een weekje 3 maal daags Amoxicilline Merck 375 mg capsules antibiotica gecombineerd met Xylometazoline neusspray om zo ook mijn verstopte neus wat te ontlasten is er vanmorgen bij de de dokter een gaasje in mijn linkeroor aangebracht dat ik nu 3 dagen moet laten zitten en 3-5 maal daags vochtig moet houden met Aluminiumacetotartraat oordruppels.
Lang leve mijn otitis externa!

Middels Marcel z’n weblog ("Groeten uit Wellerlooi") werd ik op de hoogte gebracht van het bestaan van dit briljante filmpje: The Mootrix (2,8 Mb). Mooooooo!!
De titel laat weinig te raden over

Herinnert iemand zich nog dat mijn lieve vriendinnetje een berg prijzen heeft gewonnen in de quiz Sevens van Yorin? Herinnert iemand zich daar een Casio horloge? Ter waarde van € 139,-? Onlangs werd ie dus bezorgd bij Miranda (de prijzen worden per fabrikant opgestuurd…) en guess what?!? Hij’s nogal mannelijk. Guess nog eens?!? Ikke mag ‘m hebben van Miranda!! Hij is dus echt gaaf. En ik voel me nu ook een beetje winnaar. Yiehoooo, dankjewel!

Update: een mooiere afbeelding gevonden.

Daar reden we dan, aan de rand van het bos. Miranda achter het stuur van de mintgroene Opel Corsa en ik ernaast. Naast Miranda, natuurlijk, niet naast de Opel Corsa. We keken goed om ons heen. “Hier, Miranda” riep ik, “hier kan ‘t wel!". We tuurden allebei het bospaadje af, of het écht geen voetgangerspad was. “Nee, hier kan ‘t niet” zei Miranda. Rustig reden we verder, totdat aan de andere rand van het bos een duidelijk weggetje was waar veilig gereden kon worden door een onervaren chauffeur. Precies tussen een stuk land en het bos in, wel met een klein beekje…
Voorzichtig ging ik achter het stuur zitten. “En nu?” vroeg ik, “Wat moet er nu gebeuren?”
Op aanwijzingen van Miranda hield ik met mijn linkervoet de koppeling ingedrukt terwijl ik de sleutel omdraaide in het contact. Yiehoo, de auto startte! Handrem eraf. Voorzichtig gas: *brooooom* *brooom* gromde de auto. Ik schrok er zelfs een beetje van. “Hoef je echt maar zó lichtjes op het gaspedaal te drukken?”
Langzaam liet ik de koppeling opkomen totdat het gas het overnam. Jaaa! Daar gingen we! Totdat… kut… er een andere auto het weggetje op kwam. Snel de wagen langs de kant, maar schuin in de berm sloeg ie af. Lachend stuurde de tegenligger zijn auto voorbij de onze. Lachend, want het was duidelijk dat ik daar niet achter het stuur hoorde.

Na het vorig jaar mede zelf te hebben georganiseerd kon er afgelopen weekend ontzettend hard achterover geleund worden door ondergetekende. VC Foës Weekend 2003 was wederom een duidelijk succes. Veel gezelligheid met een grote groep vriendjes en vriendinnetjes. Dit jaar op recreatieoord De Panoven in Zevenaar, vlak bij Arnhem. Een erg mooie locatie, waar het nodige tapbier rijkelijk vloeide. Hopelijk binnenkort een visuele weergave van dit geweldige weekend.

Update: foto’s online!

Eigenlijk was ik alweer een tijdje uitgekeken op die spelletjes op mijn mobiele telefoon. Gisteren was dus het moment om eens wat nieuwe spelletjes te downloaden. Nu kan ik lekker ook Yahtzee spelen op momenten dat ik anders niks om handen heb. Lang leve de techniek van tegenwoordig!

Vorige week hebben we het dan eindelijk gedaan. Miranda en ik. We hadden het ons al zo vaak voorgenomen, maar telkens kwam het er maar niet van. Gereserveerd: Cabarestafette en Javier Guzman. Respectievelijk in oktober en december in de Maaspoort in Venlo. Joehooe!