Dinsdag al afgesproken om vrijdag naar het casino te gaan. Vrijdag, onderweg van ‘t werk naar huis, kreeg ik al een SMS van RuudB: “Enne, al een beetje het gevoel dat vandaag ‘your lucky day’ is? Hoe laat gaan we?".
Hmm, dat gevoel had ik nog niet echt. Totdat ik thuis kwam en een brief van Essent Awards vond met de aanhef: “Beste prijswinnaar!". Vaag herinnerde ik me iets van een quizje op internet waaraan ik had meegedaan, snel las ik verder:
“Je hebt meegedaan aan de prijsvraag via www.essentawards.nl. Daardoor heb je voor maar liefst 6 personen (incl. jezelf) een VIP arrangement Lowlands gewonnen!”
Wow! This must be my lucky day!
Een paar uur later stonden we in het Holland Casino in Venlo, waar ook nog eens mijn formuliertje werd getrokken uit een tombola. Prijs: 60 seconden geld vangen in een kooi waar wind doorheen wordt geblazen. Van de 20 briefjes van 5 euro heb ik er 16 weten te grijpen: voila, 80 euro in the pocket! Uiteindelijk ook nog 10 euro gewonnen met Black Jack en Roulette en toen met een voldaan gevoel naar de kroeg. Als dit niet mijn lucky day was, weet ik het ook niet meer…

Hou je van voetbal? En met name van het Fußball-Weltmeisterschaft 2006? En vind je het vet om naderhand nog goals of gemiste kansen in 3D-perspectief te bekijken? Dan is 3dgoals.com wat voor jou! Even een plugin downloaden et voila, je kunt op je gemak alle wedstrijden nog eens in 3D bekijken. Erg sjiek gemaakt, ben eigenlijk benieuwd hoe ze dat gedaan hebben. Geautomatiseerd? Of zou er iemand écht alle hoogtepunten nog eens gaan animeren?

Geniaal: Pleasemakethiswork.com

Waar is die creativiteit?
Is het dan het creatieve dat ontbreekt
of misschien de tijd?

Afgelopen vrijdag naar de grootste botenbeurs van Europa geweest: Boot 2006 in Dusseldorf. Echt magisch wat daar een kapitaal aan prachtige jachten staat. Alles superluxe uitgevoerd en vanaf € 200.000 ben je redelijk de man. Het betere vaarwerk begint pas bij de megajachten, bijvoorbeeld de Catwalk van KaiserWerft. Voor een slordige € 10,9 miljoen krijg je 41 meter vaarpret, maar dan mag je ook wel gezien worden in St. Tropez. De boot wordt geleverd inclusief 7-koppige bemanning en biedt ruimte aan 12 gasten. Alleen het volgooien van de tank (28.000 liter) kost je al ongeveer € 30.000, dus het is handig als je van redelijk goede huize komt

SeglerMagazin.de heeft een interessant artikel gewijd aan dit bootje, omkleed met leuke cijfertjes.

Ik zag straks op tv een hele korte reclame van Optimistisch.nl. Nieuwsgierig meteen de website bezocht. Lekker vaag initiatief, ben benieuwd wat we daar nog meer van gaan horen.

Hmm, mijn stukjes-schrijf-kwantiteit is niet echt iets om optimistisch te noemen… maar dat wordt snel beter.

Prachtige commercial, die van Sony BRAVIA. Je weet wel, die met die kleurige stuiterballen en daaronder de fantastische muziek van de akoestische versie van ‘Heartbeats’, gecoverd door José González.

Vandaag las ik dus dat dit opgenomen is met échte stuiterballen en niet, zoals ik verwacht had, met de computer. De making of is dan ook echt kicken om te zien. Net een stel klein kinderen die “even” 250.000 stuiterballen door een straat in San Francisco naar beneden gooien…

Erg leuke radio weer en natuurlijk een mooie actie van Radio 3FM. Maar volgens mij hebben we weer een mooie, nieuwe toevoeging aan het poepjargon: een donatie aan Congo doen.

Laatst heb ik met Geert het ideale bedrijfsuitje bedacht. Iedereen vindt slopen leuk, was ons idee. We stellen dus een pand of ruimte ter beschikking dat flink vol staat met wat muren, stoelen, banken, tafels, planken, steigers, stukken auto, enzovoorts in staan. Bij binnenkomst krijg je stevige schoenen, een overall en een helm en vervolgens kun je kiezen uit een keur aan gereedschappen om ervoor te zorgen dat je met je team binnen een bepaalde tijd alles binnen die ruimte onder de hoogte van 20 cm hebt gekregen. Geweldig toch?

Ik zie al helemaal voor me hoe daar een paar man (of vrouw) als gekken in de weer gaan met enorme boren, hamers, kettingzagen of zelfs hydraulische scharen om zo snel mogelijk de hele boel plat te krijgen. Dit wordt een succes!

Is het voordeel van hypochondrie niet dat je allerlei ziektes, misschien zelfs je dood, al geaccepteerd hebt, nog voordat je ze daadwerkelijk hebt?

Ik kan maar zelden lachen om de Dilbert-strips, maar die van deze week in Intermediair is toch wel bijzonder grappig. En herkenbaar: The Wally Reflector

Zaterdag heb ik m’n voorlichten van de auto moeten vervangen. Ik vond het al heel wat om daar zelf aan te beginnen, want zo’n handige jongen ben ik niet. Maar goed dat er geen schroevendraaier of iets dergelijks aan te pas hoefde te komen, dus op zich was de klus zo geklaard. Ik kon alleen niet goed bij het rechterlicht, vanuit de motorruimte, omdat er een soort beugel of zoiets voor zat. Iets later kwam ik erachter dat dat rare onderdeel gewoon los te draaien was en ik zo makkelijk bij m’n lamp kon. Ik was in ieder geval trots op mezelf dat een paar minuten later beide lichten vervangen waren en nog functioneerden ook.

’s Maandags op het werk stond ik met een collega buiten en dacht ik opeens weer aan dat rare, losse onderdeel. “Hey Bart, ik heb pas die lampen vervangen hè, alleen snap ik één ding niet.”
Ik opende de motorkap en wees hem dat ding aan. “Waar is dat ding voor? Een soort steun ofzo, dat alles goed blijft zitten? Ik snap niet waar dat nuttig voor is…”
Ondertussen begon Bart te lachen en al gauw had ik het idee dat ik iets heel doms had gevraagd.
“Dat is een krik, Joep.”

Zie foto, ter verduidelijking (niet van m’n eigen Peugeot 205 overigens).

Op een zaterdagmiddag afgereisd naar Eindhoven om daar op een of andere school het theoretisch examen voor Vaarbewijs I te komen maken. Ik had me voorgesteld dat daar een man of 20 op zou komen dagen, maar al gauw bleek het toch erg populair te zijn. In totaal een kleine 300 personen kwamen daar in Eindhoven voor het examen Vaarbewijs I! Een aantal vrienden waren opgeroepen om in Roermond het examen af te leggen en ook daar hadden zich zo’n 300 personen ingeschreven. En dat terwijl dit op 16 plaatsen tegelijkertijd in het land werd gehouden! Hoeveel Vaarbewijzen worden er op één zo’n dag wel niet “weggegeven"?
Hoe dan ook, een half uurtje later kon ik met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid voldaan naar huis rijden om daar in spanning te wachten tot om 18:00 uur de antwoorden online zouden komen. Met een score van 54 van de maximale 60 te halen punten ben ik een tevreden schipper en kan ik binnenkort mijn officiële papiertje tegemoet zien. Arrr!!

In de categorie ‘belangrijke culturele bagage en sociale vaardigheden’: een cursus Air Guitar spelen. Alle belangrijke instrumenten komen overigens aan bod, niet te vergeten: Air Drums: Queen of the Air orchestra!

Okay, ik zou werkelijk niemand kunnen bedenken die dit spel ook maar misschien met me zou willen spelen, maar ik vind het briljant: The Google Drinking Game.

Op Ebaumsworld.com kwam ik een hele serie ‘optische illusies’ tegen. Oftewel: je ogen worden duchtig voor de gek gehouden!

Na enkele uren behoorlijk serieus met elkaar in conclaaf te zijn geweest is duidelijk merkbaar dat de groep kardinalen nader tot elkaar is gekomen. Lief en leed zijn met elkaar gedeeld en ook de wat pikantere parochiegeheimen zijn over en weer de tafel over gegaan. Het Heilige Toepspel des Heres heeft inmiddels een ondergeschikte rol gekregen, totdat de laatste ronde aan is gebroken waarbij het om de zogenaamde Lekkere gaat. De Lekkere, mijn dames en heren, betekent een speciaal drankje dat direct door de verliezer des rondes besteld en betaald dient te worden. Geheel in stijl wordt het Trappistenbier Chimay ter tafel gebracht door de dienstdoende misdienaar van Parochie De Beurs. Na het zorgvuldig in de kelk gieten van deze Trappist is bij elke kardinaal een voldane blik waar te nemen. Stilzwijgend doch harmonieus wordt het glas met de rechterhand in de lucht gebracht en wordt er een gezamenlijk ‘proost’ uitgebracht, waarna de kelk voorzichtig naar de mond wordt gebracht om daar het degusteren te laten beginnen. Net op datzelfde moment wordt de intense, diep-religieuze sfeer en traditie waarin dit conclaaf bezegeld diende te worden ruw onderbroken door een luid: KAM-PI-OENEN… KAMPI… KAMPIOENEN!!
Verschrikt kijken de kardinalen op en al gauw blijkt het een stel barbaarse, maar vooral heidense voetbalfans te zijn die het respect voor de Heer verloren zijn aan de bal, de grasmat en zijn heilige feest. Het bier had gevloeid zonder gewaardeerd te zijn geworden en daarbij was al het besef voor normen en waarden richting de medeparochianen in spreekwoordelijke rook opgegaan. Een conclaaf dat in stijl en vol klasse diende te worden afgesloten met een Chimay had nu de bittere nasmaak van zielloosheid gekregen. Na acht en een half rozenkransje en een driestemmig uitgevoerd Avé Maria was de rust wedergekeerd en klikte de katholieke puzzel alsnog in elkaar zoals Hij het bedoeld had.
Een waardige bezegeling van een succesvol conclaaf, er wordt uitgekeken naar een volgende keer.

Je zou toch maar op een feestje terecht komen zonder vervoer terug. En dan horen dat een vriend nog plaats heeft in de auto en je die vervolgens vraagt of je mee terug mag rijden. Stel je dan ook nog eens voor dat ie dat liever niet zou hebben omdat ie maar een inzittendenverzekering voor 4 personen heeft afgesloten…

Voor dat zoiets zich ooit voor zou doen heb ik alvast eens onderzocht wat dat nou eigenlijk is die inzittendenverzekering, zodat ik dan ook weet waar ik over praat:

Wanneer passagiers in uw auto schade ondervinden, wordt die meestal gedekt door de WA-verzekering: ofwel de uwe, indien de schade uw schuld is, ofwel de WA-verzekering van de tegenpartij, indien die verantwoordelijk is voor de schade.

Alleen wanneer er geen schuldige valt aan te wijzen (als het ongeval bijvoorbeeld te wijten is aan de weersomstandigheden), zal de schade niet worden vergoed.

En daar voorziet de de inzittendenverzekering dus in. Op het internet is gelukkig voldoende informatie te vinden: eenvoudige en ook wat uitgebreidere.

Zoals vaak ontstond ook dit plan in de kroeg. Het was waarschijnlijk een gure, regenachtige dag en we waanden ons in tijden van de Titanic met het geluid van klotsende golven en vingers die over condens-ruiten glijden. Om ook zelf ooit deze sfeer te kunnen benaderen hebben we met een aantal vrienden besloten ons vaarbewijs te gaan halen. Vaarbewijs I is verplicht voor een zeil- of motorschip vanaf 15 meter of een waterscooter, jetski, rubberboot of motorboot die korter is en harder kan varen dan 20 km/uur.
Om Vaarbewijs I te halen dien je een theorie-examen af te leggen en dat zal ik gaan doen op 12 november. Na het examen gaan we ons een anker laten tatoeëren

Zo eenvoudig en toch zo grappig:
1. Kies een karakter
2. Upload een foto
3. Selecteer het gezicht
4. Lachen!

Tip voor op kantoor

“Hee Joep, ik heb je auto vanmiddag even geleend hè.” hoor ik m’n moeder zeggen wanneer ik binnenkom. “Oh, geen probleem” mompel ik.
“Je hebt wel leuke muziek in de auto, leuk afwisselend”
Ik nam aan dat ze het cynisch bedoelde, er zit nu net een mp3-cd in met vanalles wat, maar met name met het betere stampwerk (hardstyle, jumpstyle, hardcore). Toevallig staat er ook nog ergens een verdwaald nummer van Jan Smit op, dus wellicht dat ze daar toevallig op uit was gekomen.
“Alleen dat ‘Cocaïne Motherfucker’ vond ik niet zo,” ging ze verder. “En dat nummer met ‘Put your hands up for the coke in my nose’ gaat ook een beetje hard.”
Maar goed dat ze ‘Punani’ van DJ Mystery niet gehoord heeft…

Eindelijk heb ik dan mogen debuteren. Mijn allereerste voetbalwedstrijd in competitieverband ooit. Al wekenlang ben ik aan het trainen en heb ik me de zaterdagavonden rustig gehouden (ahum). Gisteren was daar dan het moment van de waarheid. Enthousiast en licht gespannen begon ik aan de wedstrijd op het hoofdveld van Sportpark Ter Horst, met een prachtige zon aan de hemel. Een half uur later, zonder ook maar een bal echt fatsoenlijk geraakt te hebben, had ik de tong al op de schoenen hangen en werd het nog een kwartier lang aftellen en afzien. Met nul doelpunten voor Wittenhorst 3 en nul voor S.V.E.B. 2 kroop ik de rust in, waar ik natuurlijk ben gewisseld. Vanaf de bank heb ik de rest van de overigens verschrikkelijke wedstrijd aanschouwd om zo te mogen horen hoe de scheidsrechter na 90 minuten affloot op een score van 1 - 1.

Hoe dan ook, ik moet nog veel leren. Maar dat is natuurlijk ook niet echt gek, de rest van mijn team voetbalt al vanaf het moment dat de bal niet meer boven hun knie uitkwam…

Over een paar weken ben ik jarig en toevallig kwam ik uit op de pagina over 21 oktober op Wikipedia. Wel grappig om eens even stil te staan bij wat belangrijke historische gebeurtenissen op die datum. Zo blijkt Alfred Nobel ook op 21 oktober geboren te zijn, alleen dan 148 jaar eerder dan ik. Of denk eens aan de eerste demonstratie van de gloeilamp in 1879.
Wat is er op jouw verjaardag zoal gebeurd?

Zonet even snel mijn slaapkamer een beetje opgeruimd. Ik heb ongeveer 15 vierkante meter slaapkamervloer, ongeveer de helft daarvan was bedekt met Nieuwe Revu’s. Een enorme stapel van zowat een jaargang Nieuwe Revu’s is het resultaat: foto.

Vrijdag heb ik een nieuwe auto gekocht, een Peugeot 205 XS 1.6i uit 1993. Dinsdag mag ik ‘m ophalen, kan niet wachten!

Foto’s:

• voor
• opzij
• achter
• interieur

Maandag tot en met woensdag voor alweer de 3e keer in mijn leven naar het Oktoberfest in München geweest. Elke keer weer verbaas je je over het feit dat zoiets nog mogelijk is, met 8000 bierdrinkers van alle mogelijke nationaliteiten in een enorme tent, vechten tegen de literse pullen. De foto’s en video’s zouden hopelijk een stukje van de sfeer over kunnen brengen. Onbeschrijfelijk.

Afgelopen zaterdag voor de 2e maal naar Q-BASE geweest, the international dance festival, vlak over de grens op Airport Niederrhein - Weeze. Van 12:00 tot 2:00 uur aan één stuk stampen in de hangars en bunkers op de oude legerbasis. Geweldig weer, mooie sfeer en een bijzondere omgeving. Online nu ook een multimediale impressie van dit superfeestje.
Nadat afgelopen week trouwens mijn auto is overleden aan een koppakking-infarct (iemand nog een leuke auto te koop?) is zaterdagnacht ook nog mijn fiets gejat.
Hoesee, what’s next? Mijn schoenen?

Vanmorgen om 10:00 uur had ik dus de twijfelachtige eer om te mogen beginnen aan mijn 2e Microsoft-examen (70-229): Designing and Implementing Databases with Microsoft SQL Server 2000 Enterprise Edition.
Helaas. 654 van de 1000 punten, met een minimum van 700 punten noodzakelijk om te slagen. Dat komt dus neer op waarschijnlijk zo’n 2 vragen teveel fout… Erg vervelend, zeker wanneer je richting het eind van het examen er best wel een goed gevoel over hebt. Na anderhalf uur ploeteren stond daar echter toch de behoorlijk pijnlijke FAILED op het scherm, vetgedrukt welteverstaan.
Auw. Op naar de herkansing.

Shit, 24 augustus bestond mijn weblog alweer 3 jaar. Helemaal vergeten!

Nog meer kroegtijdverdrijf:

1. Men neme een Dommelsch Ice bierviltje.
2. Men make een kleine openening op een strategische plaats.
3. Men steke een sigaret door de opening: voila!

Begin september heb ik weer een Microsoft-examen over SQL Server (70-229). Nu dus druk bezig met leren uit een enorm studieboek en aan het einde van ieder hoofdstuk staan examenvragen om jezelf te testen. Soms zijn die erg grappig:

2. You are a database administrator at a small web
development shop in south central Wisconsin.
Your boss is an idiot. He has been trying to write
SQL Scripts again. He’s given you this script to
run, but you want to make sure it doesn’t block
all the users out of the server and set all the pricing
information to zero, like last time. So, given
the following script:

What will be printed on the output screen?
A. A line of zeros.
B. A line of ones.
C. The multiples of two.
D. An error will occur.

Geloof me, na 40 pagina’s taaie stof is dit grappig. Weet je het antwoord trouwens ook?

Wat doe je wanneer je met een paar man nog gezellig in de kroeg zit, maar je toch even een dipje hebt? Juist, een SMS-wedstrijd:

1. Kies een jurylid.
2. Het jurylid verzint een zin met een mooie mix van niet door T9-voorspelbare woorden, hoofdletters en leestekens.
3. De deelnemers krijgen ieder een viltje met daarop de zin volledig uitgeschreven.
4. De deelnemers zitten gereed met een leeg SMS-scherm (T9 of “ouderwetse” invoer).
5. Het jurylid geeft het startsein.
6. De deelnemer waarvan het bericht als eerste foutloos(!) naar het jurylid is gestuurd is gewonnen.

Ronde 1 (jurylid: Conny, winnaar: Joep)
Ronde 2 (jurylid: Joep, winnaar: Ruud)

Maandag 22 augustus zijn wij het Bedrijf van de Dag in het programma Arbeidsvitaminen op Radio 3FM.

Luister je ook tussen 9:00 en 12:00 uur?

Wel eens met de combinatie keiharde wind en keiharde regen gefietst met een paraplu? Op een gegeven moment ben je dan aan het fietsen met de paraplu recht voor je uit, in plaats van boven je. Met als bijgevolg dat je niet meer voor je uit kunt kijken, wat dus levensgevaarlijke situaties oplevert. Daarom de vraag: waarom wordt er niet standaard een doorkijkvenstertje in een paraplu gemaakt? Ik heb ook wel eens volledig transparante paraplu’s gezien, maar ik heb ze eigenlijk nog nooit in een winkel zien liggen. Als ik ooit een paraplu ga kopen ga ik er naar op zoek…

Vorige week ben ik op zomerkamp met Jong Nederland geweest. Lekker kamperen in een wei in Schimmert (80 km fietsen) met een groep van 11 kinderen in de leeftijd van 12/13 jaar. 7 leiders op die 11 kinderen maakte het geheel bijzonder gezellig.
Met een weekje niet-douchen in het vooruitzicht kijk je de eerste dag wel uit dat je niet te hard zweet. Af en toe nog eens de handen wassen en vooral zorgen dat het eten een beetje schoon wordt klaargemaakt. De tweede dag ben je al wat minder kritisch, zeker na zo’n korte nachtrust. De gel is ’s morgens al uit je haren en bij gebrek aan een wasbak zet je dus een hoedje op. Al snel kom je de pannen en spatels tegen die je ’s nachts gebruikt hebt om nog hamburgers te bakken en tegen etenstijd ligt dat daar nog steeds. Een paar spetters koud water zijn dan weer voldoende om alles “schoon” te krijgen en met koken te beginnen. Een intensief bosspel ’s avonds zorgt ervoor dat je t-shirt nog even lekker aan je oksel plakt wat daarna fijn opdroogt bij het knusse kampvuur. Daar wordt je ’s morgens ook weer aan herinnerd als je uit je stinkende slaapzak rolt: alles ruikt naar rook. Vanzelfsprekend heb je nog dezelfde kleren aan van de dag ervoor, want het was laat geworden en ’s nachts kon je zo gauw geen zaklamp meer vinden om jezelf nog fatsoenlijk uit te kleden. Gelukkig is daar dan de woensdag, het midden van de week. Met ’s avonds een ouderavond voor de boeg is zwemmen natuurlijk de juiste activiteit. “Kijk eens papa’s en mama’s, zijn die jongens fris en schoon of niet? Jaja, elke avond netjes wassen en tanden poetsen, jaja.”

Ook de HUDO (Houdt Uw Darmen Open) is altijd weer een genot op zo’n kamp. Hygiënischer poepen kan bijna niet. Vieze luchtjes verdwijnen meteen in de open buitenlucht en het menselijk afval wordt netjes begraven onder een schepje zand. Het fenomeen maïsschijten is eigenlijk nog fraaier (daarover later ooit meer), maar vereist wel een stukje land met hooggegroeide maïs. Helaas niet aanwezig bij ons kampterrein dit jaar.

Afijn, zaterdagmiddag zitten we bij café De Beurs op het terras om het geheel nog eens uitgebreid te evalueren. Dat mocht duren tot een uur of 3 des nachts, waarna we met een tevreden gevoel terug konden kijken op een perfect geslaagd kamp.

Hmmm. In Engeland heeft iemand met precies hetzelfde idee dit al gepatenteerd.

Men wil cruise control, navigatiesysteem, parkeersensoren, centrale deurvergrendeling, gepersonaliseerde stoel- en spiegelafstelling, boordcomputer, climate control, ABS, spraakgestuurde radiobediening, DVD-speler, airbags, regensensors en op afstand te openen deuren. Waarom wil men toch nog zelf schakelen?

Het is 2005, alles in de auto is gemoderniseerd en geautomatiseerd en toch wil een groot deel van de bevolking nog handmatig schakelen. Kan iemand me uitleggen waarom?

Gisteren op het terras hadden er enkele personen overduidelijk McDonald’s gehad. In combinatie met bier geeft dat namelijk gegarandeerd vieze scheten, oftewel McMeur. Johan had ook nog een leuke naam: Euroknallers!

Soms heb je dat: een briljante ingeving, een ongelofelijke braintwist, zo’n verlossend inzicht. Ik wil zoiets dan meteen hier online zetten en vaak probeer ik mijn ingeving dan te onthouden totdat ik een computer zie. Gisteren was zo’n moment, alleen heb ik geen idee meer waar het over ging. En schrijf ik nu dus een kansloze log terwijl ik vandaag al constant mijn hersenen heb mogen pijnigen om maar weer op die ingeving te komen…

Dat is nog eens een poster!
‘t Schijnt te zijn voor één of ander feestje genaamd Hotel California in Panama, Amsterdam.

“Zo, eens kijken wat er nog allemaal in de bioscoop draait” dacht ze hardop terwijl ze door de Uitwijzer bladerde.
“Hmm, ‘Sneak Preview’ die draait ook allang, zeg”

Wat is dat met die domme uitspraken de laatste paar dagen?

Drie heksen bewonderen drie Swatch-horloges. Welke heks kijkt naar welk horloge?

En dan nu in het Engels: Three witches watch three Swatch watches. Which witch watches which Swatch watch?

En dan nu voor de gevorderden: Drie transseksuele heksen bewonderen drie Swatch-horlogeknopjes. Welke transseksuele heks kijkt naar welk Swatch-horlogeknopje?

Wederom in het Engels: Three switched witches watch three Swatch watch switches. Which switched witch watches which Swatch watch switch?

Dank aan Patrick for sharing.

Ik heb de menutaal van mijn telefoon ingesteld op Engels omdat in het Nederlands de woorden langer zijn en de vertalingen vaak slecht zijn.

Gisteren vroeg Roy me of ik berichtjes ook in het Engels kreeg…

Twee weken geleden eindelijk De Da Vinci Code van Dan Brown uitgelezen. Mooi boek, dat je het liefst in één ruk uitleest. Een bijzonder knappe mix van feiten en fictie.
Vandaag kwam ik toevallig uit op een online speurtocht m.b.t. het boek. Erg leuk om eens te doen en zeker niet al te makkelijk. Handig is wel om het boek gelezen te hebben…

Na een zware Horster kermis (lees: alles bij elkaar meer dan een week lang aan één stuk bier drinken) kan ik nu eindelijk deze bijzonder grappige commercial van Blaupunkt plaatsen.

Een man ontsnapt uit de gevangenis waar hij de laatste 15 jaar heeft vastgezeten. Op zijn vlucht vindt hij een huis en hij breekt er in op zoek naar geld en wapens. Het enige wat hij echter vindt is een jong koppel in bed. Hij beveelt de man uit bed te komen en bindt hem vast op een stoel. Vervolgens bindt hij de jonge vrouw vast op bed, gaat bovenop haar liggen en kust haar in de hals. Dan staat hij op en gaat naar de badkamer.

Terwijl hij daar is fluistert de man tegen zijn vrouw op bed: ‘Luister, die vent is een ontsnapte gevangene, kijk maar naar zijn kleding. Hij heeft waarschijnlijk heel lang in de gevangenis gezeten en al die jaren geen vrouw gezien. Ik zag hoe hij jou in je hals kuste. Als hij seks met je wil, stribbel dan niet tegen, klaag niet, doe gewoon wat hij je vraagt, stel hem tevreden. Hij is gevaarlijk en als hij kwaad wordt vermoordt hij ons. Wees sterk schat, ik hou van je.’

De jonge vrouw antwoordt stilletjes: ‘Hij kuste me niet in mijn nek. Hij fluisterde in mijn oor; Hij vertelde me dat hij homo is, dat ie jou heel leuk vindt en hij vroeg of er vaseline in de badkamer stond. Wees sterk schat, ik hou ook van jou!

Daar waren we dan aan het biljarten bij De Riet. Langs ons, op de bowlingbaan, waren ze duidelijk bezig met bowlen op competitieniveau. Elke spare werd bezegeld met een high-five en elke strike moest bevestigd worden met een dubbele high-five. Het zag er belachelijk uit en we deden er dus een beetje lacherig over. Bovendien werd er ook alleen maar gescholden bij minder dan een spare.

Maar toen kwam daar opeens de vader van een vriend van ons die nog iemand nodig had, er ontbrak één teamgenoot. Twee minuten later stond ik daar een beetje onwennig high-fives te ontvangen en uit te delen. En durf eens een enkele high-five te geven bij een strike… uit den boze! Maar erg vreemd dus, om daar met de vader van een vriend aan de lopende band handje te klappen. Gaat het eigenlijk wel om het bowlen?

Leuk is wel weer dan dat ik redelijk goed meekon met de mindere bowlers. Op een gegeven moment 4 strikes in één game!

Geachte collegae,

Mij lijkt het een verstandig idee om ons vanmiddag even te focussen op onze core business en samen even een vorkje te prikken in het nabij gelegen Da Kapello. Tijdens deze braindump kunnen we dan onze core competences even levelen. In de praktijk is gebleken dat zo’n incentive volgens JBF-methode voor ons, Hipo’s, de key issues weer even goed op een rijtje zet.

Vorige week hebben we al een sterk staaltje kangaroo management kunnen zien waarna we ’s middags maar een beetje hebben zitten KURK-en. Vooral belangrijk vanmiddag is dat we niet DIPpen mar DIMmen, alleen dan bereiken we wat reflected glory binnen onze scope.

Hoe dan ook, ik zie veel vruchtbaarheid in een eventuele synergie vanmiddag, oftewel een VCMetje. Duidelijk een win-win situatie, laten we het worst-kaas scenario even onbesproken.

http://www.taalkabaal.nl/managertaal.html

Een collega stuurde ons (de IT-afdeling) een leuke scan uit het boek PHP & MySQL voor Dummies. De laatste regel dus.

Sinds kort ben ik weer bezig met het studeren voor het examen SQL Server 2000 Database Design and Implementation voor het MCAD-certificaat. In het studieboek staat op een prachtige manier verwoord wanneer je cursors dient te gebruiken:

Use a cursor like a carpenter uses a sledgehammer. It’s out in his truck, it’s really heavy, and if there’s any other way to solve the problem that doesn’t involve walking all the way out to the truck and lugging a 20-pound hammer up into a house, he’ll use that instead.

Sometimes a sledgehammer is the right tool for the job. But not very often.

Vanmorgen op Radio 3FM het altijd ge-wel-di-ge programma van Giel Beelen. In het kader van De Dag van de Dag belde hij een meneer op met de achternaam ‘Dag’.

Luister hoe meneer Dag compleet doorflipt (RealMedia).

Sinds enkele dagen ben ik volledig overgegaan naar mijn nieuwe hostingprovider, Foxxl Solutions. Een frisse start, dacht ik, dus meteen maar even wat nieuwere software voor mijn weblog geregeld: WordPress.

Binnenkort ga ik ook het complete design vernieuwen, nu heb ik even snel een template geregeld en de Fizzl-header erin geknald. Sorry dus dat de links bovenin niet werken en het design er niet helemaal super uit ziet. Wordt aan gewerkt.

Dag vier. Precies op dit moment heb ik al 88,5 uur geen sigaret meer aangeraakt. Ik stop met roken.

Microsoft heeft in Outlook een prachtige Wizard gemaakt om regels aan te maken om zo je e-mail geautomatiseerd te organiseren. Deze functionaliteit werkt fantastisch en zelfs een redelijke leek krijgt hier wel iets mee voor elkaar.

Alleen om één of andere hele vreemde reden noemt men die functionaliteit gewoon “Wizard". “Hé Joep, kun je me even helpen met die Wizard?” of “Kan ik daar het beste een Wizard voor aanmaken?". VERSCHRIKKELIJK! Rot op! Ga weg en kom nooit meer terug, imbecielen. Vieze, smerige, schubbige softwareverkrachters. Die dingen heten Regels en met de Wizard Regels maak je die dingen aan. SNAP DAT DAN!!

Binnen nu en een paar dagen wordt mijn verandering van hostingprovider doorgevoerd en dus zou het kunnen dat deze site mogelijk even uit de lucht is…

Weet je dat.

Zwak signaal Huygens opvangen met mobieltjes

Sterrenkundigen gaan de hulp van Nederlanders en Belgen inschakelen om een extreem zwak radiosignaal op te vangen van de Europese ruimtesonde Huygens. Huygens staat sinds 14 januari op de Saturnus-maan Titan. Hoewel men dacht dat Huygens na zijn afdaling aan parachutes maar een paar minuten zou overleven zijn er aanwijzingen dat de ruimtesonde nog steeds actief is.

(bron: Nu.nl)

Een conversatie via Instant Messaging op het werk:

Joep zegt:
Hallo?

******* zegt:
jaha

Joep zegt:
op dat formulier Nieuwe medewerker wat iemand krijgt wanneer ie bijv. jaarcontract krijgt, staat het veld: loonbelastingverklaring, daarachter staan puntjes (…..)
maar wat wordt daar normaal gesproken ingevuld dan?

******* zegt:
daar wordt niks ingevuld. Ik vul alleen in of ze hem getekend of niet

Joep zegt:
dus: ja of nee?

******* zegt:
klopt maar er staat eigenlijk altijd ja, want dat ding moet je hebben

Joep zegt:
heeft het zin om dat bij te gaan houden dan, in het dossier?

******** zegt:
nee ik denk het niet. Misschien alleen iets dat je kunt aanvinken dat het ingeleverd is.

*diepe zucht*

Druk gehad. Afgelopen maandag hebben we het eerste deel van ons nieuwe intranet online gebracht, waar we maanden aan gebouwd hebben. Tussendoor nog een eerste opzet gemaakt voor de website van Koeienpop. Gisteren nog even uitgebreid geproost op de succesvolle live-gang van het intranet, wat ervoor gezorgd heeft dat ik dit stukje met een behoorlijk bonkende kop typ.

Vanavond vertrekken we richting Hannover waar ik morgen met een aantal collega’s naar de grootste IT-beurs van Europa, CeBIT, ga. Ik ben benieuwd.

Staan we gezellig een biertje te drinken bij The Ocean in Deurne, stoot er iets tegen mijn knieholte. Blijkt dus een enorme handtas (handtas?) te zijn met daaraan vast een of ander stads meisje. Schreef ik ‘enorm’? Ik bedoel abnormaal groot. En lomp.
Even later staan we een stukje verderop en komt datzelfde meisje weer langs. Mark, nét te hard: “Hé, daar heb je die weer met die lompe tas!". Vond ze niet leuk. *kets* tas in Mark z’n kruis. Lachen.

Sinds vanmiddag live: Medionshop.nl.

—–Oorspronkelijk bericht—–
Van: Joep [mailto:joepsel@fizzl.com]
Verzonden: woensdag 2 maart 2005 10:23
Aan: gerard@3fm.nl
Onderwerp: Sneeuw?!

Goeiemorgen Gerard,

Al 2 dagen ben ik me kapot aan het ergeren dat “jullie” allemaal bezig zijn over sneeuw hier en sneeuw daar. Overal waar je kijkt is het wit. Ik hoor mensen die door een volledig wit Amsterdam fietsen. In het 3FM-nieuws hoor ik dat in het hele land sneeuw ligt, maar hier is dus écht geen milimeter sneeuw te bekennen hoor. Ondertussen zitten we wel naar platen als Winter Wonderland and Let It Snow te luisteren. Naja, het lijkt dus net of er in Hilversum maar een erg beperkte kijk op het land is en dat vind ik eigenlijk wel jammer. Maar het ergste is natuurlijk: jaloezie. Hopelijk valt er later hier ook nog zo’n pak sneeuw

Nu ik deze frustraties van me af heb geschreven kan ik in het kader van after-nationale-complimenten-dag je verder nog complimenteren met de prima radio die je dagelijks maakt!

Groetjes vanuit Panningen (Limburg),

Joep

Laatst heb ik een nieuwe ruitenwisser voor mijn Starletje op de sloop gehaald. Na een paar soepele bewegingen met sleutel 12 had ik de felbegeerde tweedehands ruitenwisser in mijn hand en moest ik op zoek naar de opperkruujer aldaar. Helaas wil het toeval dat het gemiddelde slooppubliek eigenlijk alleen maar uit kruujers bestaat dus ben ik maar gewoon op iemand afgelopen. Die vroeg 5 euro voor de ruitenwisser, dus hij wekte in ieder geval de indruk tot de beroepsgroep slopers te behoren. Maar eigenlijk had iedereen die 5 euro van mij kunnen vangen. Zo is er meteen een nieuw idee voor een geweldig tv-programma in Tokkie-stijl: Herken de kruujer!

Daar zaten we dan. Tien ouders, veertig kinderen en wij met z’n vieren, als jonge twintigers. The SpongeBob SquarePants Movie. Vrijdagnacht laat afgesproken en zondag kwam het er ook daadwerkelijk van. Had niet gedacht dat ik het daadwerkelijk zooo leuk zou vinden, maar de film is echt geweldig. Superlege humor, echt af en toe helemaal dubbel gelegen. Zeker als David Hasselhoff als redder in nood verschijnt om SpongeBob en Patrick Ster terug te brengen. Aanrader!

Jippie! Zonet geslaagd voor Microsoft examen 70-315: Developing and Implementing Web Applications with Microsoft Visual C# .NET and Microsoft Visual Studio .NET. Een score van 867 van de 1000 te halen punten. Collega Bart had er zelfs 1000!

Nog 2 examens te gaan voor een volledig MCAD (Microsoft Certified Application Developer) certificaat.

Gaaf, muziekherkenning via je mobiele telefoon: MusicDNA. Wanneer je dus een nummer hoort waar je de artiest of titel van wil weten, bel je snel 0900 - 0759. Je telefoon 15 seconden richting het geluid houden en een tel later ontvang je een SMS:

MusicDNA herkende Anouk met ‘Anouk / The Dark’ van het album ‘TMF Hitzone 10′. Bedankt voor het gebruik maken van MusicDNA!

Net dus getest met bovenstaande nummer op Radio 3FM en het werkt dus perfect. Da’s nog eens handige technologie!

BartJ kwam pas aanzetten met een nachtgedachte van Reindonk: Als je je gezicht naar de zon keert, valt de schaduw achter je.

Al snel kwam er natuurlijk discussie over hoe het dan zat als je tegen een muur aan staat en de zon in kijkt. Of als de zon recht boven je is. Is er wel een punt op aarde waar de zon recht boven je staat?

Ik vind een filosofische visie op dit probleem echter iets interessanter. Hoe weet je namelijk dat er achter je schaduw is als je recht in de zon kijkt? Je neemt dat aan. En vanuit wetenschappelijk oogpunt wijst alles daar ook op, maar zolang je de schaduw niet ziet is er geen schaduw op het moment dat je recht in de zon kijkt. Helaas begreep eigenlijk niemand echt deze gedachtengang, dus doe ik hier een hernieuwde poging.

De Ierse filosofoof George Berkeley heeft daar ook een prachtig voorbeeld van:

Als in een verlaten bos een boom omvalt, en niemand hoort het, heeft de boom dan wel geluid gemaakt? Berkeley vindt van niet, omdat alleen dingen die ervaren zijn ook echt bestaan (in gedachten).

Leuk om eens een tijdje over na te denken.

Hoe vat je zoveel dagen carnaval samen? Niet. Juist. Het was in ieder geval weer een prachtige carnaval. Hoewel het dinsdag iets te vroeg was afgelopen door een keelontstekinkje.
Wellicht binnenkort nog wat foto’s online, *zucht* had ik maar wat meer tijd… Hier wel nog een kleine impressie van mijn vriendjes en vriendinnetjes in de Mèrthal (foto’s van Hans).

“This is A-grade, one-hundred percent pure Colombian cocaine, Ladies and Gentlemen. Disco shit.”

Jammer dat de wat stevigere dansmuziek vaak geassocieerd wordt met drugs, maar deze sample uit uit de film Blow is briljant. Hoorde ‘m net weer terug online in een set van Pavo & Zany op X-Qlusive.

Afgelopen weekend naar X-Qlusive Pavo geweest in de Heineken Music Hall. Van zaterdag 21 uur tot 7 uur ’s morgens aan één stuk feest. Mooie sfeer, supergeluidje en een prima DJ-set. Koning hardstyle roeleerde.
Zondagavond ook nog in Amsterdam uitgeweest. Na het eten meteen naar de eerste de beste kroeg. Bij binnenkomst zei Bart al: “Heej, hier hebben ze hetzelfde probleem als bij ons in de kroeg. Alleen maar kerels.". Ik ging rustig een biertje bestellen en naast me deed iemand al overdreven aardig tegen me. Terug bij Bart met twee biertjes begon die te lachen en zei ie “dat ie er al zeker 6 gezien had".
“Shit” schoot er door me heen. Ik keek even rond en er werden meer blikken beantwoord dan gewenst. En alleen maar mannen. Hele typische mannen. *Slik* een homokroeg! Alléén maar homo’s… Met 4 ferme slokken was het bier op en konden we snel onze jassen aantrekken. Weg daar om nooit meer terug te komen. Bah.

De daaropvolgende kroegen waren gelukkig wel een succes en we hebben de avond mooi afgesloten bij Jimmy Woo. Overigens een bijzonder stijlvolle club waar eigenlijk al meteen het dak eraf ging met een optreden van Louie Vega. En wat een vrouwen!

Ik ben al een hele tijd aan het denken of ik er nu over moet schrijven of niet. Vaak hoor je dat het verstandig is om het gewoon stil te houden. Dat je anders opeens allemaal zogenaamde vrienden hebt, die er eerst nooit waren. Dat ze opeens allemaal heel aardig gaan doen.
Na zaterdag 22 januari is alles anders geworden. Natuurlijk had ik er wel eens over nagedacht: “Stel dat het me inderdaad overkomt?". Ja, ik zou gewoon blijven werken. Ik zou in ieder geval ‘gewoon’ blijven. Toch smeekt het materialistische nu om gekocht te worden. Nooit was consumeren zo aantrekkelijk. Nooit moest geld zo rollen als nu. Mijn leven staat helemaal op de kop: afgelopen zaterdag is er € 13,50 op mijn 1/5e staatslot gevallen.

Prachtige commercial, laatst bij RTL Boulevard.

Grappig, met je kapster over je website praten. Zou ze een keertje komen kijken?

Sooo, het carnavalsseizoen is weer duidelijk begonnen. Afgelopen zaterdag is de nieuwe prins van Horst geproclameerd: Prins Peter I. “Toevallig” zit ie ook nog bij Jong Nederland en dat betekent nu dus even een hoop werk voor de receptie en dergelijke.
Heb in de tussentijd nog wel even een foto van mij met één van mijn beste vrienden kunnen maken.

Ik kwam deze vandaag toevallig weer eens tegen. Briljant.

Op dit moment staat mijn auto in de garage waar hij gekeurd gaat worden voor de jaarlijkse APK. Ik stel me voor hoe allerlei mannen in overall, met zwarte nagels van de olie in mijn autootje naar dingen zitten te zoeken die mij handen vol geld gaan kosten. Zenuwachtig kijk ik steeds op mijn telefoon of Hay Peeters al gebeld heeft met slecht nieuws. Stel dat er iets duurs aan moet gebeuren en dat het dus niet meer opweegt tegen de dagwaarde van de auto. Stel dat ik na vandaag geen auto meer heb?

<edit>
Ok, dat was de voor-keuring dus. Op dit moment zou ie worden afgekeurd, morgen even terugbellen wat het ongeveer gaat kosten en dan komt het hopelijk in orde.
</edit>

Verschrikkelijk! Giel Beelen is een weekje op vakantie. Giel helpt me altijd door die verschrikkelijke vroege uurtjes heen, maar nu moet ik het doen met DJ’s Swijnenberg en Lantinga. Wat een hel.

Vrijdag 31 december om 8 uur opgestaan om te gaan werken en na een spetterende nieuwjaarsnacht en nieuwjaarsdag ben ik gisternacht om 1 uur maar eens naar bed gegaan. 41 uur zonder slaap, aan één stuk in de kroeg gehangen. Wel erg gezellig en een goed begin van het nieuwe jaar, lijkt mij.

Kerstkaarten, daar hou ik niet van. Een kerstvideootje, dat is pas origineel! Tadaaa: mijn beste wensen voor jou! (WMV, 816 kB)

Gerben (leren kennen bij mijn afstudeerstage bij Océ) wees me gisteren op een geweldig filmpje. Een technologische blik in de toekomst van het internet en nieuws in 2014. Bijzonder geniaal bedacht.

Vaak krijg ik de vraag: wat doen jullie eigenlijk zoal bij de IT-afdeling? Op zich hebben we de verschillende taken min of meer verdeeld, hoewel we allemaal overal wel iets vanaf weten is het natuurlijk onmogelijk om overal evenveel vanaf te weten. En dan is het ook nog zo dat de IT-afdeling een nogal breed spectrum aan verantwoordelijkheden heeft.

Ik zal proberen hier een normale IT-dag (zijn die er?) te schetsen.

Nadat ik m’n computer ruw wakker heb geschud uit zijn schermbeveiligingsslaapje is het tijd om mezelf te wekken met een heerlijke kop koffie uit de automaat. Nog voordat ik ons kantoor weer heb bereikt ben ik al aangeklampt met de vraag of we nog een nieuw headsetje hebben liggen. Terwijl ik me haast om deze call agent zo goed mogelijk van dienst te zijn roept mij ook nog iemand na om een muismat. Shit, waar lagen die ook alweer? Terugkomende met headset en muismat hoor ik ook nog even de klachten aan over de airconditioning. Eindelijk bij ons kantoor aangekomen kan ik de rest ondertussen een (goede)morgen wensen en rustig aan mijn koffie drinken terwijl ik mijn e-mail afwerk. Dan lijkt het mij een goed idee om Visual Studio .NET op te starten om verder te werken aan wat webcontrols voor het nieuwe intranet. Precies op dat moment komt er weer iemand binnenlopen die ons vertelt dat het ACD-schermpje weer hangt. Vlug maar herstellen dan. Terwijl ik net bezig ben een stukje code te schrijven om via een array door een lijst webcontrols te lopen om te controleren of ze allemaal gevalideerd zijn gaat de telefoon en blijkt de draadloze verbinding met de tuinbouwloods eruit te liggen. Paul trekt z’n command prompt open en Pingt erop los terwijl Ahmed zich naar de serverruimte haast om eventueel het access point een schop te geven. Een minuutje later is de verbinding weer in de lucht en ondertussen is mijn stukje code toch nog afgekomen. Helaas moeten er echter nog veel van dit soort kleine componenten gebouwd worden voordat we echt grote stappen met het nieuwe intranet kunnen maken. Teleurgesteld bedenk ik me dat het nog wel even kan duren voordat we echt iets bruikbaars aan onze collega’s kunnen tonen. Meteen daarna bedenk ik me ook weer hoe vet het nieuwe intranet gaat worden en wat een prachtige, behulpzame mogelijkheden dit gaat bieden. Opgesloten in de wereld die C# (spreek uit C-sharp, een programmeertaal) heet hoor ik opeens Bart: “Joep, heb jij nog gedacht aan dat stukje voor in het krantje?”. Oooh ja! IJverig trek ik Word open (Windows-toets + R, “winword”) en begin ik als een bezetene te typen. Terwijl het hier nu tegen het einde van het stukje lijkt aan te lopen zijn er ondertussen nog een paar websites vrijgegeven, is er iemand van Hotline2 naar CIT gezet in de telefooncentrale, is er iemand’s muis vervangen, heb ik nog een discussie met Paul gehad over de personeelsvereniging, zijn de rechten van een map op de fileserver nog even aangepast, heeft er een update plaatsgevonden op de internet proxyserver en zijn er ook nog drie mensen binnen komen lopen met de vraag of iemand van ons toevallig weet waar Mark is… (in koor: NEEEE!)

Zoals je kunt lezen hebben we meer dan genoeg werk op de IT-afdeling en zal eigenlijk geen dag hetzelfde zijn. We zien je vast wel een keer in ons kantoor!

(Dit stuk is geschreven voor het personeelsblad van januari)

Auw, nog steeds koppijn. Diezelfde waar ik vanmorgen mee wakker werd. Zelfs bier heeft niet geholpen… Auw, welterusten.

Komt er een collega naar me toe: “Hee, een Google t-shirt.”
“Heb je daar lang naar moeten zoeken?”

Het is 15 uur ’s middags en collega Ahmed staat op van zijn bureau, trekt zijn jas aan en zet ondertussen zijn computer uit. “Tot morgen!” zegt hij nog, terwijl hij de deur van ons kantoor uitloopt.
Een paar minuutjes later komt Ahmed weer binnen lopen: “Shit, ik dacht dat het al 17 uur was!”

Een supergeweldig mooi weekend Parijs (en Disneyland) achter de rug. Prachtige stad en natuurlijk is een weekend veel te kort om alles te zien. Wel jammer dat het zo verschrikkelijk duur is: gemiddeld 5 euro voor een pilsje…
Online alvast een fotoverslag (Nokia 6230).

Zondag 12 december bij café De Beurs: Joepkamioenschap!
Kom je ook?

Weer een feestje in het vooruitzicht! Zaterdag 29 januari in de Heineken Music Hall: X-Qlusive Pavo. Een hele nacht lang DJ Pavo, met tussendoor natuurlijk wat “vrienden van…". Een prima begin van het nieuwe jaar lijkt mij zo!

Ik kreeg nog een tip voor Parijs: de Moulin Rouge. Prachtig idee natuurlijk, maar bijzonder prijzig: € 135 incl. diner of € 95,- zonder. Hmmmm.

Tja, je moet ‘t zien hè…

Ik zie nu al uit naar het Sinterklaasweekend. Gezellig met pap, mam en zusje 3 dagen naar Parijs. M’n zusje wees me op de website van Le Cimetière du Père-Lachaise. Een prachtige site met virtuele wandeling over deze historische begraafplaats. Iemand nog andere tips qua bezienswaardigheden?

Leuk berichtje op Nu.nl:

“De makers van de Duitse soapserie ‘Alles Nur Aus Liebe’ hebben de naam veranderd nadat zij erachter kwamen dat de afkorting wel erg ongelukkig was. De afkorting ANAL zou bij menig een rode kleur op de wangen doen verschijnen. Duitsers hebben de neiging om de naam van soapseries af te korten, net zoals dit gebeurt in Nederland bij bijvoorbeeld Goede Tijden Slechte Tijden (GTST). De nieuwe serie gaat nu ‘Verliebt in Berlin’ heten.”

Ik schrok. Vierenzeventig. Daar bleef de wijzer staan. Eén jaar geleden woog ik nog maar vijfenzestig kilogram…

In je loodzware beroep als systeembeheerder is één van je taken natuurlijk om nieuwe accounts aan te maken voor de diverse systemen binnen het bedrijf. Voordat een nieuwe medewerker aan zijn eerste werkdag begint wil je er voor zorgen dat die meteen aan de slag kan en dus maak je de accounts vantevoren aan. We hebben het over mensenwerk en het komt nogal eens voor dat je de naam niet helemaal correct hebt ontvangen.
Het wijzigen van de verschillende accounts is vele malen meer werk dan enkel het aanmaken ervan en daar hebben we dus sinds vandaag officieel beleid voor ontwikkeld. Medewerkers waarbij de naam niet geheel correct ingevoerd is raden we aan contact op te nemen met de Gemeente. Daar kan dan officieel de procedure Naamswijziging worden ingezet, zodat de naam aangepast kan worden aan die in onze systemen.

Het was eigenlijk een geweldige avond. Na een vruchtbare vergadering bleven we nog met een aantal nazitten onder genot van het welbekende gerstenat. Discussies laaiden op, gemoederen raakten verhit en het bier bleef zijn weg van de koelkast naar ons vinden. Als er eindelijk weer de gelegenheid was dat Hij aan het woord mocht viel er een indrukwekkende stilte. Aandachtig, intens bijna, luisteren we naar Zijn woorden. Treffend, duidelijk… en wat een wijsheid. Tegen 2:30 uur nam de effectiviteit van het debat langzaam af en besloten we te gaan. Met Zijn wijze woorden nog in ons achterhoofd vertrokken we richting onze huizen. Bij de laatste blik achterom, zagen we nog hoe Hij gewoon in de auto stapte na de nodige alcoholhoudende consumpties.

Ongeloof schrikt mij wakker
Op zo een rustige werkensdag
Dood in Amsterdam
Verderf in het land

Neergeschoten, -gestoken,
nog meer schoten
De mond gesnoerd
Levenloos

Weg provocatie
Einde debat
De pijn van vrijheid
Duur betaald

Net gehoord op radio 3FM:

DJ: “Heej, wat studeer je?”
Hij: “Facility Management”
DJ: “En dat is…?”
Hij: “Nou, eeeh… dat je allemaal dingen moet managen en eeeh… organiseren.”

Duh. Wat een sukkel.

De nieuwe TV-commercial voor de Duyvis Superbingo opent op het kantoor van de webdesign-afdeling van de Superbingo. We zien een enthousiaste man, die onderin beeld wordt voorgesteld als de webdesigner, die zich wild omdraait om te demonstreren hoe eenvoudig er online aan de Superbingo meegedaan kan worden. De bingo-code typt hij in middels de cijfers aan de bovenkant van het alfanumerieke gedeelte van het toetsenbord.
Een webdesigner, een HTML-guru, een codewizard die geen gebruik maakt van het numerieke toetsenbord?? Ik denk niet dat dat écht de webdesigner van de Superbingo-website is…
Wie heeft het script voor die commercial geschreven?

Ooh ja, ik heb ook nog een weblog!

Afgelopen weekend hebben we alweer het 3e jaarlijkse VC Foësweekend gehad. Geweldig geslaagd en bijzonder gezellig. Op het bosspel van de vrijdagavond na dan…
De dag erna maar liefst vijf teken mogen verwijderen. Bah, wat een gore parasieten. Dinsdagavond vond ik er echter nog eentje (verstopt in m’n knieholte) wat me ertoe bracht om toch maar eens te checken bij de dokter. Veel zinnigs had die niet te vertellen, ik hoef alleen maar in de gaten te houden of er geen rode kringen verschijnen. En dat wijst dan weer op het beginstadium van Lyme-ziekte. Ook leuk, zo’n neurologische en cardiale probleempjes…

Yeaah, eindelijk een nieuwe computer. De specificaties:

Intel Pentium 4 Hyper-Threading 3,0 GHz processor
512 Mb PC3200 Dual RAM geheugen
Asus P4P800-E Deluxe moederbord
ATI Sapphire Radeon 9800 Pro 128 Mb videokaart
Seagate Barracuda ATA V 120 Gb harde schijf
Ricoh MP5240A 4xDVD+R/DVD+RW en 24x/10X CDR CDRW schrijver

Donderdagavond (naja, nacht eigenlijk) gevraagd en besloten om mee te gaan met Jorrit en Femke naar het Oktoberfest in München.
Zondagmorgen dus, na een hele nacht doortrekken, om 10 uur eindelijk in bed na Q-BASE. Na een paar uurtjes slaap weer opgestaan om de campingspullen bij elkaar te rapen en whoppaaa… naar café De Beurs. Vanaf daar zijn we rond 1:45 uur vetrokken richting München waar we ’s morgensvroeg rond een uur of 11 aankwamen. Fles bier gehaald, ingecheckt, tent opgezet en meteen naar het Oktoberfest-terrein (zonder slaap dus). Daar met een liter bier en een halve haan de eerste bodem gelegd en toen snel de grote Hofbrau Festzelt in. Vooral daar tot in de late uurtjes liters en liters bier gedronken om vervolgens tegen 1 uur vol(daan) in de tent ons te rusten hebben gelegd.
Op dinsdag weer vroeg opgestaan en meteen het centrum van München ingegaan. Daar een mooi restaurantje/biergarten uitgezocht en een lekkere lunch naar binnen gewerkt. Vanzelfsprekend gecombineerd met een goeie pot bier. Vanaf daar hebben we het Hofbrauhaus opgezocht waar het behoorlijk goed vertoeven was. Richting de avond weer per U-Bahn naar het Oktoberfest alwaar we weer tot in de nog latere uurtjes pullen verorberden.
Woensdagmorgen op tijd opgestaan (lees: ruw wakker gemaakt) zodat we vlug weer naar de kermis in Horst konden. Rond 9 uur dus aangereden met zo’n 700 km en een McDonald’s ontbijt in het vooruitzicht. Op zich is deze klus in een goede 7 uur wel te klaren, moet er alleen niet een tankwagen met 30 000 liter Methylamine op de A5 verongelukken. Uiteindelijk resultaat: in totaal 14 uur onderweg geweest en géén McDonald’s gehad.
Hoe dan ook, het Oktoberfest was wederom gezelliger dan ooit (ik was er ook al in 2000) en hierbij (wederom) het voornemen om volgend jaar zeker weer te gaan.

Afgelopen zaterdagnacht was het dance feest Q-BASE op de oude militaire luchthaven in Niederrhein. De ondertitel was ‘the international dance festival’ dus elk land had z’n eigen hangar, waarvan de twee Nederlandse ‘tenten’ het populairst waren. Vooral ‘Nederland 02′ was vet, echte oldschool hardcore van de beginjaren. Sentiment. En iedereen die de platen kent. Super!
Met 30 000 man was het festival compleet uitverkocht en eigenlijk waren er alleen maar Nederlanders. Dat maakte voor de sfeer echter helemaal niets uit en alleen de regen zorgde voor een kleine domper. Q-BASE was ‘affengeil’, tot volgend jaar!

Update: filmpje

Prachtig. Vandaag gelachen (en nog steeds) met onze nieuwe collega-systeembeheerder Ahmed. Paul had hem gevraagd een nieuwe server te installeren, daarbij had hij ook al een naam verzonnen: Kununurra. Wat een kutnaam, hoor ik je al denken, maar Paul heeft zich de taak toegeëigend om servernamen te verzinnen en toevallig vindt ie Australië bijzonder leuk.
Ik niet. En Kununununununurra is ook onuitspreekbaar, dus mailde ik snel naar Ahmed dat ie misschien beter de Nederlandse naam kon gebruiken: Gonorroe! Straks veel eenvoudiger voor de gebruikers en je breekt je tong er niet over.
Op dit moment is hij dus braaf bezig een Windows 2003 Server te installeren met de naam Gonorroe. Welkom in ons netwerk!

Maandag nog even heerlijk geprofiteerd van het prachtige weer met een uitgebreide barbecue. Als vanzelfsprekend was er de dag erna nog genoeg over voor een net zo uitgebreide barbecue. Probleem echter: geen barbecue-maatjes.
Dus heb ik lekker in m’n eentje gebarbecueëd(?), mjammie!

Bleeuh, een nogal opmerkelijk bericht op Nu.nl:

ATLANTA - Een dronken Amerikaan heeft zondag circa 20 kilometer gereden met een onthoofde medepassagier hangend uit het autoraam. Volgens de krant Atlanta Journal-Constitution werd de man onthoofd toen hij uit het raam hing en tegen een steunkabel van een telegraafmast knalde.

Klaarblijkelijk heeft de chauffeur door zijn dronkenschap niets gemerkt van de onthoofding van zijn vriend, die mogelijk uit het raam hing omdat hij moest overgeven.

De bestuurder werd zondag door de politie van zijn bed gelicht in bebloede kleren. Het ontzielde lichaam lag nog in zijn auto. Het hoofd is langs de weg teruggevonden.

Zaterdag 18 september weer naar een party: Q-Base op de oude legerbasis in Niederrhein. En eindelijk weer eens een bijbehorend vette Flash website! Voorpret zoals voorpret moet zijn.

Met het komen van deze druilerige woensdag is voor mij het werken ook weer begonnen na een fantastische vakantie. Het mooie is dat we per vandaag ook een nieuwe kantoorruimte hebben gekregen en dus niet meer met de IT-afdeling midden tussen de call agents van het callcenter zitten. Neem een kijkje! Daarbij is er nu ook de mogelijkheid gekomen om muziek te mogen draaien. Eindelijk weer dagelijks 8 uur lang Radio 3FM. Ik ben een tevreden man.
Ooh en nog een vooruitgang: eindelijk 2 beeldschermen. Schiet tenminste een beetje op met software ontwikkelen of grafisch ontwerpen. (meer weten over het nut van 2 monitoren?)

Gisteren teruggekomen van vakantie. Werkelijk een geweldige vakantie gehad in Alanya, Turkije. Prachtig weer, superappartement, goed uitgaan, veel gelachen en ook nog vanalles gedaan: Quadsafari, duiken, Turks badhuis, boottocht, kroegentocht en ook nog een moskee bezocht. Met m’n telefoon heb ik heel veel foto’s en filmpjes gemaakt en die staan dus ook online. Niet teveel verwachten qua kwaliteit, het geeft wel een goede sfeerimpressie.

Kan niet wachten totdat ik over precies één week met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid volop in de zon op het strand in Alanya lig. Het is daar op dit moment 30 °C, dus weertechnisch lijkt niets ons in de weg te gaan staan!

Hmm, ook leuk. Meld ik m’n collega sysadmins aan op Nu.nl voor Systeembeheerdersdag, heeft een andere collega mijn foto ondertussen ook al ingestuurd… en die is als enige geplaatst van ons drieën! (rechterkolom, 17e foto vanaf beneden)

Yeah, aanstaande vrijdag is het dan zover: System Administrator Appreciation Day! Jammer alleen dat ik zelf niet op ‘t werk ben die dag omdat ik op kamp ga met Jong Nederland…

Jeeeeeuh! Ik mag in de baas z’n tijd een MCAD.NET certificaat gaan halen middels zelfstudie. Erg koel, totdat de boeken daadwerkelijk op mijn bureau lagen… 1000 plus 1200 plus 900 is 3100 pagina’s(!)
Daar ben ik wel even zoet mee, gok ik zo…

Er 4,5 uur over doen om van Horst naar Vlissingen (bewijsmateriaal: foto) te komen is niet grappig. Fris en vrolijk een route uitgestippeld die over Antwerpen zou lopen. Daar zijn ze druk aan de weg aan het werken, waardoor alles compleet fout ging en we opeens midden in deze fantastisch mooie prachtstad stonden.
Ach, een aardigheidje op de terugweg maakte alles goed: een 45-km autootje onder politiebegeleiding (2 auto’s met zwaailichten) op de vluchtstrook van de autosnelweg…

Als trotse bezitter van een Toyota Starlet vraag ik me natuurlijk af welke Starlet-freaks zich nog meer op het internet begeven. Project Starslet geeft een fotoreportage weer van een compleet omgebouwde Starlet. Hehe…

Zou de zomer dan nu echt gaan beginnen? Waaauw!

Afgelopen zaterdag 10 juli was het dan zover: Sensation in de Amsterdam Arena. Van 22 uur tot 7 uur ’s morgens aan één stuk door stampen. Goeie sfeer, vette muziek, supershow, veel bier, fantastische vrouwen en een enorme hap uit mijn financieel vermogen. Kortom: volgend jaar zeker weer!
Check Id-t.com voor ontzettend mooie foto’s van dit spektakel. Binnenkort mijn eigen foto’s en filmpjes online!

“Internetters met een homepage zijn vaker introvert” kopte Tweakers.net gisteravond. De resultaten van het onderzoek klinken eigenlijk niet heel gek in de oren.

Eeeeeeindelijk een keertje Kolonisten van Catan gespeeld. Ik ben helemaal om, wat een geweldig superspel! Gisteravond dus de hele avond spellen gespeeld, erg gezellig en veel leuker als het reguliere uitgaan (bier en muziek).

Ooh ja, ben ook nog wat aan het experimenteren met Coppermine.

Toen was de voetbalgekte weer voorbij. Helaas.
Een fraai beeldverslag van de wedstrijd van gisteravond op Nu.nl.
Zo, hoef ik de komende 2 jaar geen voetbal meer op TV te zien… Duitsland, here we come!

Net gezien op tv: reclame voor Appelsientje appelsap-troebel. Vreemd, hoe zo een -normaal gesproken- negatieve eigenschap ingezet wordt als reclamemiddel…

Kwam T-Mobile met het prachtidee om voor eenmalig € 4,50 alle Oranje-hoogtepunten in video door te sturen, werkt het net niet op mijn Nokia 6230. Net even met een aardige Cindy van de klantenservice aan de lijn gehangen en het blijkt dus een bekend probleem te zijn. Ik krijg wel netjes mijn geld terug, maar daarmee helaas nog geen Oranje-beelden op mijn telefoon…
Zie ook mijn berichtje op het Nokia Developer Forum.

Gezellig met je vrienden naar Marco V in discotheater Palladio. Staan ze daar opeens met z’n vieren allemaal met hun telefoon in de hand. Ongelofelijk hoe direct contact (samen uitgaan) zoveel minder belangrijk kan zijn op dat moment dan iemand op een andere locatie die je zogenaamd per SMS lastig moet gaan vallen. En dat gebeurt steeds vaker, merk ik. En niet één keer op ‘n avond hoor. Tot drie, vier keer toe staan ze gewoon met z’n allen te SMS-en. Ongelofelijk.

“Wat is dat?!” riep ik verbaasd bij thuiskomst na een lange werkdag. Afgrijzend keek ik nog eens naar onze strak dieppaarse bank om daarna verschrikt mijn moeder weer aan te kijken. ’s Morgens lag die witte toddenhoop nog niet op de bank en dat had ook nooit mogen gebeuren. “Kan ik jullie dan niet eens één dag alleen laten?” vroeg ik me hardop af.
Zelden is een interieur zo smakeloos gemaakt door de plaatsing van een enkel kussen. Nooit eerder maakten mijn ouders zo een verschrikkelijk slechte keus. “Morgen, pap en mam” zei ik, “morgen gaan we samen naar de opticiën. Dit kan écht niet!” Bah.

Hoewel voetbal kijken op TV niet direct erg interessant is trekken WK’s en EK’s mij wel redelijk richting de televisie. Zo’n toernooi is lekker overzichtelijk en van het bijbehorende patriotisme ben ik ook niet vies. Morgen gaat het dan ook gebeuren: Nederland-Duitsland. Dé openingskraker, wat mij betreft. Ik zeg 2-1.

Niks mis mee om op zo’n zomermooie woensdagavond bij café ‘t Podium een beetje buiten te zitten. Dan tussendoor ook nog een keertje winnen met poolen (2-1, alledrie de keren de zwarte bal tussentijds erin…) en de avond is compleet.
En dan is er alweer bijna niet gesproken over het fantastische broodje Bapao dat ik bij thuiskomst nog verorberd heb…

Op het werk zijn we bezig een nieuw intranet te ontwikkelen. Om gebruikers daar meteen vanaf het begin in te betrekken is mijn collega druk in de weer gegaan met papier en schaar. Op deze manier is het de bedoeling door middel van gebruikersparticipatie te komen tot een duidelijke informatiestructuur.
De volgende keer bedenken we ons wel om zwaarder papier of metaal te gebruiken, zodat we dit lekker buiten kunnen doen

Na een enerverende familiedag met ondere andere een bezoek aan de Meterikse molen ‘Eendracht maakt macht’ (heej, ik begin op MarcelV te lijken) sloten we de zondag af met de Pump up the 90’s Party in Palladio. Erg gezellig, zoals te zien in deze filmpjes:

Happy hardcore mix
House of Pain - Jump Around
Party Animals - Have you ever been mellow?

3gp-bestanden afspelen? Gebruik QuickTime 6.5 of RealOne Player (dank aan MarcelV).

Mijn nieuwste speelgoed is eindelijk binnen (dinsdag al). Ben er super tevreden over. Hij maakt prachtige foto’s, neemt prima filmpjes op (3gp-formaat, nieuwste Quicktime-player kan ze aan) en verder kan ie ook nog mp3’s afspelen en weetikveel meer. Dat allemaal op een (nu nog) 32 mb MMC-geheugenkaartje, waar ik met mijn PC via Bluetooth alles oppomp. Waaaaauw!
Nu deze site nog een beetje reorganiseren, zodat ik makkelijk mijn foto’s en filmpjes kwijt kan…

Wie kent ‘m niet? De superhit van De Stoere Patsers die de essentie van het leven volledig blootlegt (ahum).

Een interessante theorie hierover bedacht ik me gisteren:

Bier en tieten:
Van het eerste weet je zeker dat je ‘t krijgt, maar niet hoeveel.
Van het tweede weet je nooit zeker of je ‘t krijgt, maar wel precies hoeveel.

IJzersterk, al zeg ik het zelf.

Ik heb zojuist de knoop doorgehakt en een Nokia 6230 besteld. Nu een paar daagjes gespannen op de postbode wachten!
Iemand een Nokia 6610 van amper een jaar oud kopen?

Om 6:40 uur wakker worden terwijl je pas om 7:30 uur op hoeft is niet leuk. Maar ja, dan had ik het raam (rotvogels) en het rolgordijn (fuckzon) maar moeten sluiten…

Altijd leuk, nuchter blijven om zo per auto naar een discotheek te kunnen gaan. In dit geval De Hoeve in Groesbeek. En op de terugweg dan 150 km/u jakkeren met alleen maar slapende mensen in je auto. BLIJF TOCH GVD WAKKER!

Eindelijk weer eens naar een feestje: Sensation Black, 10 juli in de Amsterdam Arena. Het laatste grote feest waar ik ben geweest is Innercity en dat was 5 jaar geleden. Heb er riechtig zin in!

Tot voor kort had ik nog nooit van het woord ‘kentekenplaathouder’ gehoord, maar ze bestaan dus.
Waar normaal saai de naam van de garage vermeld wordt, schittert de auto nu met een fraaie VC Foës kentekenplaathouder. Sta je dus achter een auto te wachten voor het stoplicht, controleer dan snel of je niet met een Foësje te maken hebt!

Ongelofelijk onvermoeibaar
Twenty units a day
Overuren, hard werken
‘t Valt echt niet mee

Doorgaan, doorzuipen
Alles op z’n kop
Ode aan de lever
Brakke tijd ten top

“Wat zal ik nu eens drinken?” vroeg ik Femke na een aantal Jupilers.
Femke: “Safari? Pilsje? Jack? Passoa-Jus? Gin-Tonic?”
“Gin” besloot ik, “doe mij maar eens een keer een Gin. Wel zonder tonic dan, ik hou niet van mixzooi.”
“Gin?! Weet je dat heel zeker?” vroeg Femke, “weet je dat écht heel zeker?”
Een kwartier later wist ik dat nooit meer Gin zou drinken. Oppergoor, gat-ver-damme wat een piswater…
Waarom waarschuwt niemand mij dan ook?

Eergisteren schreef ik over een universeel sein of gebaar wat er moet komen om medeweggebruikers te waarschuwen voor een naderende politie-controle. Yoorisz en Kevin vroegen zich daarbij af of dit wettelijk gezien wel mag.
Op een subpagina van Flitsservice.nl staat een compleet juridisch verhaal over het al dan niet mogen seinen naar tegenliggers.

Ook nog een stukje uit de FAQ van deze site:

“U kunt een bekeuring toegestopt krijgen op grond van RVV 28: “Bestuurders mogen slechts geluidssignalen en knippersignalen geven ter afwending van dreigend gevaar". Niets bekennen. Een overstekend dier of een slingerende tegenligger met defecte verlichting is daarna uw verhaal in een verontwaardigd bezwaarschrift aan de officier van justitie. Er zijn succesvolle bezwaarschriften tegen deze bekeuringen.
Zie Beslissing OvJ op bezwaarschrift vw. ‘waarschuwen voor radar’.

In een korte tijd is het al twee keer voorgekomen dat er op de route naar het werk politie-controle was. Beide keren werd daar kort vantevoren voor gewaarschuwd door een tegemoetkomende automobilist. Deze seinde met zijn lichten en maakte een handgebaar ‘rustig aan’. Maar op dat moment is het dus totaal onduidelijk wat de vriendelijke weggenoot eigenlijk bedoeld! Heb ik groot licht opstaan? Rijd ik te hard? Is er een ongeluk gebeurd? Staan de lampen te ver omhoog gericht?
Hier ligt dus een belangrijke taak voor het CBR: een universeel gebaar of sein bedenken om andere weggebruikers te waarschuwen voor naderende politie-controles. Dit moet natuurlijk uitgebreid getoetst worden in zowel het theorie- als het praktijkexamen.
Voilà, het begin van een betere wereld!

Ik, gisteravond: “Heej, waar werk jij trouwens?”
“Bij Actuelle” antwoordde ze.
“Oooh,” zei ik, “dat is bij die palen hè” daarbij een op- en neergaande over een denkbeeldige pilaar wrijvende beweging makende met mijn hand. Zij en iedereen er omheen helemaal dubbel en ik een moment van onbesef later ook. Hmmppff… oeps!

Nog niet eens gesproken over wat we nog “meegemaakt” hebben… Maar nu alweer pas om 3:30u in bed. En écht nog geen greintje moeheid. (zie vorige log). Slapen is dus echt nutteloos. Dit ritme rules, er gaan zoveel uur meer in één dag…! Welterusten.

Ik weet niet of ik er trots op moet zijn, maar iets meer online openheid mag misschien wel. Om 4:30u thuis komen van de kroeg en om 7:30u op moeten staan heeft niet veel meer met verstand te maken. Toch? Pfff… nog ‘n paar uurtjes slaap…

Gelukkig heb ik nog net mogen meemaken dat Lego bestond uit blokjes en stukjes in plaats van het tegenwoordige modernere spul. Bijna kant-en-klare auto’s, boten en mannetjes zitten er nu in de doosjes.
Vandaar dat dit bericht in de Volkskrant mij weer goed deed!

Juist nu ik afgelopen periode zoveel uit ben geweest (lees: vrijwel dagelijks) zou ik die statistieken eens bijgehouden moeten hebben. Ben aan ‘t denken om dat dus weer op te pakken en/of in een nieuwe vorm te gieten. Jullie nog ideetjes?

Met al dit schitterende weer verlang ik zoooo ontzettend terug naar school. En dan niet specifiek het studeren natuurlijk, maar die enorme hoeveelheid vrije tijd die daarmee gepaard ging. ’s Middags van het weer genieten, ’s avonds uit, ’s morgens een keertje richting school. Waaaauw… *diepe zucht*

In het kader van het nuttig besteden van de zondag zijn Ruud en ik al vroeg op stap gegaan. We begonnen telefonisch met het voornemen om naar Wittenhorst 1 te gaan kijken. Drie kwartier later dan gepland kwamen we echter aan, waardoor we slechts het laatste half uurtje en een laatste goal (3-1) mochten meemaken. Een paar pils later en een stukje fietsen door het bos zijn we gaan genieten van de zon op het terras van Het Maasdal. Ondertussen was daar op parkeerplaats een soort autotreffen (te groot woord) aan de gang. Simpele wagens (Golfjes vooral) met een driedubbele overwaarde aan uitbouw en een te grote geluidsinstallatie maakten daar de spreekwoordelijke blits (de zieligerds).
Van al dit gekijk en geërger hadden we ondertussen wel honger gekregen dus een bezoek aan Patatje van Matje leek een logisch vervolg op deze prachtige bijna-zomerzondag.
Aangezien bij deze frites-eet-sessie geen bier werd genuttigd werd het ook weer echt de hoogste tijd om eens naar De Beurs te gaan. Daar bleek het, zoals verwacht, bijzonder gezellig en een aangename avond daar leek nog voor de boeg. Totdat daar een aantal dames met het memorabele idee kwamen om naar Palladio te gaan en ons te vragen om die lege plaatsen in de auto op te vullen. Na een kort moment van gewik en geweeg de knoop doorgehakt en tegen 22:30 uur stonden we onder begeleiding van DJ Paul van de Laar herinneringen aan de 90’s op te halen. Het beste van de 90’s werd tot het laatst bewaard en dat was onze pech, om 1:00 uur zijn we weer netjes richting Horst gegaan. Gelukkig is er op zondag 2 mei weer een Pump up the 90’s Party.
Nou, dat was me het zondagje wel. Ga jij volgende keer ook mee?

Gisteravond uitgeweest in discotheek El Sombrero in Reusel. Loes had er ooit van gehoord en bracht ons op het idee om maar eens wat nieuws te proberen. Een uurtje rijden, een halve tank benzine, 4 cola, 3 spa rood, een frites met en een broodje kroket later kon er geconcludeerd worden dat het eeeeeeeerg vet was geweest. Wel duurde het tamelijk lang voordat de stemming er een beetje in zat. Heeft Arie Ribbens dan toch gelijk?

Brabantse nachten zijn lang, Brabantse nachten zijn lang
Ze komen vaak langzaam op gang
Ja maar dan, ja maar dan …

Nieuw: fizzl.com/bestuurszaken
Het lijkt nergens over te gaan, maar niets is minder waar. Go check it out, want ook jij kunt meepraten over “bestuurszaken".

Toen Dirk gisteren in de kroeg een déjà vu had bedacht ik me dat ik eigenlijk helemaal geen verklaringen of theorieën hierover kende. Genoeg reden om eens te kijken wat er op het internet is te vinden. Populair wetenschappelijk tijdschrift Kijk biedt een fraai artikel aan met een aantal verklaringen op een rijtje.

Het overkomt ons allemaal wel eens, maar tot nu toe kan niemand het nog verklaren: het déjà vu. Het is het gevoel dat je een gebeurtenis eerder hebt meegemaakt terwijl je weet dat het op dit moment voor je ogen gebeurt.

Wat een ramp. Ik haal nu net mijn e-mail binnen, wat afgelopen vrijdag voor het laatst gebeurd is. Het resultaat:
- 117(!) e-mails regelrechte spam
- 7 mails van bands die graag bij OJC Niks willen spelen
- 1 serieuze, persoonlijk aan mij gerichte e-mail

Wat een vooruitgang, e-mail…

In december schreef ik nog heel lollig over de tandarts die misschien wel voor de lol die foto’s van mijn verstandskiezen liet maken.
Vandaag zit ik dus ziek thuis met enorme tandpijn. Straks bij de tandarts geweest en die wees mij de les door te zeggen “dat er al in 2002 foto’s van zijn gemaakt en ik toch echt even zelf moet bellen".

Volgende week vrijdag naar de kaakchirurg.

Afgelopen maandag is Joep v22.1 geupgrade naar versie 22.3, het betreft de volgende veranderingen:
- aankoop eerste auto: Toyota Starlet uit ‘90
- “promotie” op het werk: van second line call-agent naar IT-medewerker. De naam is er minder spannend op geworden, maar het werk zeer zeker niet. Komt neer op het beheer van alle IT en infrastructuur samen met 2 anderen. Werk genoeg en veel meer uitdaging.

Ik weet wel dat het nergens op slaat, maar ik ben echt weer langzaam uitgekeken op mijn mobiele telefoon. Zo tegen de zomer loopt mijn contractje weer af en is het natuurlijk zaak een nieuwe te scoren. Op dit moment gaat mijn bijzondere interesse uit naar de Nokia 6600. Hoewel ie wel weer richting de grote kant is en die camera me geen hol interesseert. Ach, we hebben nog even bedenktijd. Iemand nog suggesties?

Mijn planning:

vrijdag
- scholenbezoek met Jeugdcarnaval Den Dreumel
- liedjesavond bij café De Beurs
zaterdag
- Parade, Venlo
- Stoere Patsers bij café De Beurs en/of Liesbeth
zondag
- carnavalsontbijt bij De Alde Lind
- optocht kijken
- Mèrthal
- Beurs/Liesbeth/…
maandag
- jeugdoptocht kijken
- Mèrthal
- Beurs/Liesbeth/…
dinsdag
- boerenbruiloft kijken
- Mèrthal
- Beurs/Liesbeth/…
woensdag
- werken *slik*

Gisteren een interessante discussie over wat nu ‘willekeurig’ is en wat ‘onwillekeurig’. Onterecht werd namelijk aangenomen dat ‘onwillekeurig’ het tegenovergestelde is van ‘willekeurig’. Wanneer we onze grote vriend Van Dale raadplegen komen we op het volgende:

wil·le·keur (de ~)
1vrije verkiezing, genoegen
2 [pej.] het handelen dat voortkomt uit de gril van het ogenblik

wil·le·keu·rig (bn.)
1 door willekeur bepaald => aselect, aspecifiek, at random, random, te hooi en te gras
2 [pej.] naar de wens van het ogenblik => arbitrair

on·wil·le·keu·rig (bn.)
1 niet opzettelijk geschiedend => onbewust

Via Marcel kwam ik bij een paar grappenmakers terecht die zich verkleed als taxichauffeur op Heathrow steeds namen om lieten roepen. “Arheddis Varkenjaab” klinkt in het Engels als “I hate this fucking job". Hier de geluidsfragmenten.

“Waar volgens mij eerst nog niks zat
Niet veel, maar toch, het zijn echt twee hobbels
En dat hoort niet, ik hoor plat
Dus sinds een uur ben ik nu niet meer te genieten
Hellup! Hellup! Hellup! Hellup! Ik krijg tieten”

Naar aanleiding van de film 21 Grams werd mijn nieuwsgierigheid gewekt. Uit de trailer (met zware, trage, diepe stem):
“They say we all lose 21 grams at the exact moment of our death”

Ene MacDougall ontdekte dat wanneer iemand sterft, het lichaamsgewicht met zo’n 21 gram afweegt. Dat zou dus de ziel moeten zijn, die ons lichaam verlaat. Interesting… en gelukkig is er online meer over te lezen.

Een helpdesk-fragmentje:

(klant heeft een defecte monitor)
“Meneer, dan raad ik u toch aan om de monitor naar ons op te sturen zodat wij er even naar kunnen gaan kijken.”
“Okay, eeuh… maar wij hebben zo’n foto op het bureablad staan…”
“Ja” zeg ik, al langzaam glimlachend
“Zal ik die er eerst maar af halen?”
Ik kan nog net op ‘mute’ drukken voordat ik in lachen uitbarst. Kom dan nog maar eens bij…

Nu ik mijn rijbewijs en, nog belangrijker, een inkomen heb wil ik natuurlijk ook zo snel mogelijk de beschikking hebben over een eigen auto. Maar ja, hoe begin je als autoleek met zo’n zoektocht? Voor mijn gevoel heb ik echt iemand anders daarbij nodig die daar wél kaas van heeft gegeten.
Ik haat ‘t om leek te zijn… Waarom kunnen computers niet rijden?

Ik hou niet van Kane
Geef niets om Goede Tijden
Maar vraag me af, alleen
Waarom zij moest overlijden

Guusje, vierendertig jaar
Een kindje, een vent
Alles voor elkaar
Blijkt begin toch end

Heleen van Royen schreef een pakkende column over haar ervaringen met de telefonische helpdesk van Dell.
Ik mag natuurlijk niet zeggen dat het herkenbaar klinkt, maar wel leuk om het zo eens van de andere kant te bekijken.

Maar gelukkig zijn er dan reclamemakers die ons leven opvrolijken middels hun creaties die ons via via op onze kantoren per e-mail bereiken. Deze commercial (1500 kb) van Madwagon is zo’n creatie.

mees·ter·lijk (bn.)

1 als van iem. die de kunst volmaakt beheerst => magistraal

(via Mijnkopthee.nl.)

Mijn diensten zitten erop. Vrijdagavond van 19:30 - 20:30 uur ‘gezeten’, vrijdagnacht van 0:00 - 6:00 uur en zaterdag van 11:00 - 14:00 uur. Ik heb in ieder geval een kaartje voor de prinsen-proclamatie in Horst op zaterdag 31 januari. Waar dit over gaat?
Zie het artikel in Dagblad De Limburger over de Horster prinsenproclamatie.

Van ene zekere Maki kreeg ik via mail deze prachtige Powerpoint-presentatie met de 5 mooiste foto’s van het jaar.
Doorsturen stinkt, dus gelukkig ook online beschikbaar.

Hè hè, eindelijk een positief berichtje over het sociaal gedrag van internetters:

“Gebleken is dat de gebruikelijke vooroordelen helemaal niet opgaan; er wordt minder televisie gekeken en juist meer tijd aan sociale activiteiten besteed dan bij de niet-internetter het geval is.”

Met een team van vijf zaalvoetballers, waarvan twee niet-voetballers, winnen met 5 - 3 doet erg veel goed. Zaalvoetbal is koel. En ik mocht gisteren meedoen!
Als dank heb ik ook nog maar een goal gemaakt, jippie-a-jeeee!

Het mooie van callcenter-werk is dat je gewoon keihard een of andere gore shoarmaschotel kunt nuttigen en toch tegelijkertijd probleemloos intensief klantcontact kunt hebben. Mooi hoor!

Het zojuist door mij behaalde rijbewijs brengt een andere grote ingrijpende wijziging in mijn leven met zich mee. Als ik allemaal die discotripjes, waar ik al die tijd zo dankbaar van geprofiteerd heb, nog ‘terug’ moet gaan rijden…..
Ik voorzie wekenlange nuchtere zaterdagavonden

We beschrijven een nachtelijke situatie met de feiten 3:47 uur en een zeker huis in Horst. Terwijl een nietsvermoedende jongeman in licht beschonken toestand richting het toilet des huizes loopt, horen we de onheilspellende muziek aanzwellen als richting een climax. Met de hand op de deurknop van de wc horen we hoe de laatste tonen van de inmiddels angstaanjagende muziek tot een hoogtepunt komen. Op datzelfde moment wordt er 2 kg papier door de brievenbus getorpedeerd en zien we hoe deze tot stilstand komt voor de voeten van onze hoofdpersoon. De muziek is vervallen tot doodse stilte en zijn gezicht spreekt boekdelen:
“What the fuck doet deze krant op dit tijdstip hier?!”

Met maar 14 uur slaap en 20 uur beeldschermwerk in 3 dagen tijd is zelfs ‘kijken’ op een gegeven moment zwaar. Vechtend tegen de sluitwens van mijn oogleden staar ik naar al dat licht waartussen ik deze tekst ontwaar.

Zondag:

Na een nachtrust van 4 uurtjes ’s morgens een wandeltocht van 20 km gemaakt door bossen in de omgeving (ter voorbereiding van een grote Jong Nederland Limburg-activiteit)

Na een nog net iets te lange kroegavond met 5 uurtjes slaap om 6:00 uur opgestaan om te gaan werken. Daarna nog (veel te) lang aan iets moois voor oudejaarsavond/VC Foës gewerkt.

Na weer maar 5 uur slaap ook weer om 6:00 uur opgestaan om te gaan werken. Toen nog een uur rijles, toen pizza en toen deze log.

En weer een leuk, verslavend spelletje gevonden voor zo’n typische fraaie tweede kerstdagmiddag: Spear Toss.

(Persoonlijk record: 530)

Via Marcel kwam ik op LiquidGeneration.com terecht, alwaar ik dit briljant geflasheerde filmpje van Sadam vond.
Je moet wat op zo’n eerste kerstdag hè…

Hallo?! Waar zijn jullie, lieve klanten? Waarom belt er nu niemand?
0 wachtenden. Is iedereen soms aan het kersteten of zo?

Maandag begonnen aan mijn eerste echte fulltime job als 2e lijns helpdeskmedewerker (second line call-agent) voor een grote Duitse computerfabrikant. Afgelopen dagen vooral meegeluisterd met een ervaren collega en morgen waarschijnlijk zelf callen.

Precies één jaar geleden schreef ik over mijn bezoek aan de tandarts. Het ging om een controle, waar tevens foto’s werden gemaakt van mijn verstandskiezen. Die foto’s heb ik een paar dagen later ontvangen en vormden de basis om een afspraak met de kaakchirurg te maken. Leuk is anders, leek mij, dus die afspraak is nooit gemaakt.
Gisteren weer bij de tandarts geweest, “Dat ziet er goed uit". En er werd geen woord gerept over verstandskiezen.
TREKKEN ZE DIE ER DAN VOOR DE LOL UIT?!? Tsjeeeeezus!
De foto’s heb ik nog steeds…

Gisteren naar de voorstelling Bot van Javier (spreek uit: Gabière) Guzman geweest in de Maaspoort. Anderhalf uur puur vermaak, constant gelachen. Kortom: een geweldige cabaretshow waar woorden nu te kort voor schieten. Ga ‘m zien!

Wanneer gasten bij ons in het restaurant hun diner afsluiten met koffie of thee krijgen ze daar een schaaltje bonbons, nougats, chocolaatjes en koekjes bij. Onder op het schaaltje liggen 3 dezelfde koekjes met elk een andere kleur verpakking (groen, rood, blauw).
Wanneer het schaaltje terugkomt komt het heel vaak voor dat de blauwe er tussenuit is gepakt en de groene en rode zijn blijven liggen. Waarom is de blauwe nu duidelijk het populairst? Raar.

Behalve onuitgelezen boeken, nu ook al twee onafgekeken films:

- Scarface (1983)
- Once Upon a Time in the West (1968)

Beiden nog een dik uur te gaan…

Frank & Mirella, Bonnie St. Claire, Arne Jansen, Arie Ribbens, Koos Alberts en De Havenzangers. Live gezien afgelopen zaterdag in Helenaveen bij Mooi was die tijd, gepresenteerd door de enige echte Chiel Montagne. Hoewel alle ingrediënten voor een geweldige avond aanwezig waren, was het eigenlijk best kut. Toch vervelend om te moeten constateren dat pas na een hoop bier de zinnen een beetje verzet konden worden.

Ik weet niet wat het precies is, maar op een of andere manier ben ik altijd in tachtig boeken tegelijk aan het lezen, waardoor ik er dus eigenlijk zelden een uitlees. Onlangs heb ik mezelf dan maar gedwongen om De droogte van Herman Brusselmans uit te lezen om daarna snel te kunnen beginnen aan De ijzeren wil van Bas Haring.

En dan ligt er nog een hele stapel boeken, waar ik ook al aan begonnen ben:
- De asielzoeker - Arnon Grunberg
- Het plezier van het denken - Rober C. Solomon
- Denken achter de dijken - Antoine Verbij
- Darwin, dier en recht - Paul Cliteur
- 166 x Youp - Youp van ‘t Hek

Misschien iets minder achter de computer?

Hè hè… met het verjaren van mijn papa (53) is er dan toch eindelijk een DVD-speler in huis gekomen. Weer zo’n prachtuitvinding. Super.

Het tijdstip is aangebroken, het moment der momenten, The time is now. De enige échte juiste uitspraak van bandnaam Moloko door Roisin Murphey zelf! Na deze zinderende onthulling denk ik dat we Kevin mogen aanwijzen als ware winnaar. Gefeliciteerd!!

Trouwens… hoe spreek jij Moloko uit? Waar leg jij de klemtoon?
Miranda en ik zijn er in ieder geval eindelijk achter nadat we ‘t Roisin uit hoorden spreken. We mogen dan toch aannemen dat dat de enige juiste uitspraak zal zijn?
Binnenkort de oplossing van dit raadselachtige mysterie.

En dan heb ik nog niet eens iets verteld over het vorige weekend! Moloko in de Heineken Music Hall. ’s Morgens al aangereden zodat we ’s middags op tijd in het hotel zouden zijn (Mercure hotel Amsterdam aan de Amstel). Natuurlijk nét de afslag gemist (slecht aangegeven en matige routebeschrijving) waarna we mooi op de eenrichtingsverkeer-ringweg kwamen. Steeds verder het centrum in, steeds verder van het hotel af en steeds drukker. Na een hoop gekeer en gerij zagen we het hotel wel, maar zaten we aan de verkeerde kant van de Amstel. Erg frustrerend. Na nog meer gekeer en gerij (en een hoop irritatie voor de overige automobilisten) kwamen we eindelijk netjes aan bij het hotel. Daar werden we netjes ontvangen en konden we meteen in onze luxe, strak ingerichte kamer. Compleet met tv (tachtigduizend zenders) en automatische minibar (ter illustratie: blikje Dommelsch € 3,-).

Goed voorbereid als we waren, wisten we precies welke metro we waar en hoe laat moesten hebben. Minpuntje in de voorbereiding: geen strippenkaart. En die zijn dus ’s avonds echt nergens te krijgen nog. Zwartgereisd dus. Bij de Heineken Music Hall aangekomen werd het opeens enorm druk. Na redelijk lang wachten konden we eindelijk naar binnen. Consumpties bleken best betaalbaar (€ 2 voor standaard pils, € 3 voor 0,5 liter).
Moloko opende erg sterk, hoewel ik haar (Roisin Murphy) stem in het eerste nummer erg vond tegenvallen. Gelukkig trok dit al snel bij en bleek Moloko een heel behoorlijke show te kunnen weggeven. Roisin en toetsenist Eddie Stevens entertainden ‘t dak eraf en de zaal swingde zich het bier uit de oksels. Hoogtepunten van het concert waren het bekende Sing it back en het opzwepende Forever more. Na een uitbundig “we want more!” nog een korte set van 3 nummers waarna ze definitief achter het doek verdwenen. Conclusie: bijzonder goed concert.
Na de laatste munten opgemaakt te hebben in de Postbank-lounge (tsja) mochten we onze weg terug gaan zoeken. Een taxi regelen in Amsterdam kan toch niet zo moeilijk zijn? Niets bleek minder waar. Na een hoop kougelij konden we eindelijk weer richting onze warme, cosy hotelkamer.

Na een ruwe slaaponderbreking, door onze eigen wekkers, dwongen we onszelf maar tot opstaan en wassen om ons nog snel even volledig te verzadigen aan het Amerikaanse ontbijfbuffet. Zelden zo zwaar en veel getafeld op de vroege morgen, pfjeeeew…

Besluitend was het in ieder geval een geweldig en ontspannen weekend wat nog lang zal heugen. Deze heugenis wordt mede mogelijk gemaakt door de webcast op de site van de Heineken Music Hall. Hulde aan de techniek!

Wel eens geprobeerd streaming video op te slaan? SUCKS! Maar nogmaals hulde aan de techniek: een oplossing!

Mijn eerste Brickfilm gemaakt: myfirstlegomovie.avi (1,35 mb). Oftewel: Miranda heeft haar prijzen binnen! (waaronder een Samsung digitale videocamera)

Nog wat experimentjes:

legoporn.avi (1,42 mb)
motorcrash.avi (69 kb)
prisoner.avi (141 kb)
shot.avi (60 kb)

Het is donderdagavond en we zien Joep in een gezellig huiskamer met z’n theorieboek voor Rijbewijs B op de bank zitten. Vol zelftvertrouwen bladert hij nog eens door het boek, totdat hij opeens verschrikt opkijkt. “Kut!” en met een “Kut! Kut! Kut!” zet hij zijn eerdere uitspatting nog wat kracht bij.
Om theorie-examen te mogen doen moet je een aantal officiële documentjes in je bezit hebben. Een uittreksel van je gegevens in de Gemeentelijke Basisadministratie is daar één van. Precies het documentje wat Joep niet in z’n bezit had. En dat terwijl hij vrijdagmorgen om 9:00 uur examen heeft, precies het tijdstip dat het gemeentehuis pas haar deuren opent. Met een telefoontje naar het CBR komt hij erachter dat er wel eens wat mensen uitvallen, en je dan als reservekandidaat alsnog mee kunt doen. ’s Middags om 13:30 uur dus op goed geluk naar het examen toe, om te kijken of er nog een plekje beschikbaar komt.
Bij het binnenkomen hoort hij al verschillende mensen die er net achter komen dat ze geen identiteitsbewijs of uittreksel bij zich hebben en beginnen zijn kansen al toe te nemen. Als hij nog niet een beetje zenuwachtig was, zou hij het nu definitief geworden zijn: wat een bende aan trillende en opgewonden meisjes (of vrouwen, ze zijn immers minsten 18).
Iedereen mag plaats gaan nemen en reservekandidaten mogen zich melden bij de balie. Schoorvoetend meldt hij zich bij de balie, waar een CBR-mevrouw hem blij maakt: “Versleijen, plaats nummer 41″.

Een uurtje later loopt Joep met een theoriecertificaat met daarop een score van 46/50 weer naar buiten. Eind goed al goed. Typisch Joep?

Het is vroeg in de avond en op het station van Venlo sta ik in de vrieskou op de bus te wachten. Rechts van me staat een sullige jongen en links van me een niet onaantrekkelijke jongedame. De bus is al een aantal minuten te laat en wanneer ik richting een aankomende bus kijk en vervolgens op mijn horloge, meen ik te horen dat ‘t meisje iets zegt. Ik verstond alleen niet -wat-. En helemaal zeker was ik ook niet. We kijken elkaar recht in de ogen aan, ze glimlachte. Misschien dat ze een antwoord verwachtte, maar ik zei niks, want stel dat ze niks had gezegd: stond ik voor lul.
Rare, vreemde situatie.

Met het cadeautje van Miranda voor mijn twee-en-twintigste verjaardag is er weer iets moois in het vooruitzicht komen te liggen: Moloko in de Heineken Music Hall en daarna overnachten in Mercure Hotel Amsterdam aan de Amstel. Yahoooo!

Weer een mooi stukje tijdverdrijf op het internet gevonden. Ontwerp jezelf in Lego-style met de Mini-Mizer. Dank aan Renee.
Wat vind je van mijn JP-creatie? Sprekend toch?

Niet leuk: de maandagmorgen beginnen door wakker gebeld te worden door je rij-instructeur. Die voor je deur staat.

Na een spontaan idee van vrijdag zijn we gisteravond gaan bowlen. Een groep van 7 dames en 10 heren.
Sinds kort heeft De Riet dan computerscore. Eindelijk niet meer zelf tellen met zo’n pen en van dat papier. Op zich wel aardig, maar erg frustrerend als scores gewoon niet geteld worden. In mijn geval 2 strikes achter elkaar, waarvan de laatste dus niet geteld is. Fijne software. Dankjewel luie, vieze, falende ontwikkelaars van EasyScore.
Daarna met z’n allen naar het kleinste café van Horst alwaar deze bittere nasmaak snel verdreven werd door de zoete mix van bier en vermaak. Een bijzonder geslaagde zaterdagavond.

Na zes keer kijken nog steeds lachen, dit filmpje.

Via Mijnkopthee.nl

Ik heb een bijwerking gevonden die niet in de bijsluiter van mijn oordruppels vermeld staat! Een enorm stijve nek.
Je moet je hoofd schuin houden voor die druppels en dan liefst 2 minuten op je zij blijven liggen, zodat dat spul fijn in je oor loopt en blijft zitten. Natuurlijk neem ik daar de tijd niet voor, dus zit ik nu met m’n hoofd helemaal scheef achter de computer. Aaauw.

“Waarom hebben alle laarzen tegenwoordig een hak van 4 cm?” vraagt Miranda zich hardop af in de zooooveelste schoenenwinkel, “Dan moet ik er ook een nieuwe vriend bij hebben.”

Hmmpf

Twee gezellige dagen met Miranda achter de rug:

Dinsdag:
- Kort gewinkeld in Venlo
- Uitgegeten, De Alde Mert
- Cabarestafette in de Maaspoort

Woensdag:
- Gewinkeld in Nijmegen
- Uitgegeten, Café De Plak
- Thuis: Pirates of the Caribbean gekeken

Als ik wat meer tijd heb zal ik hier nog wat uitgebreider over vertellen.

Ondertussen is mijn oorontsteking nog steeds niet over, dus vandaag een bezoekje aan de KNO-arts gebracht. Die heeft mijn oor uitgezogen en een stuk poliep (ofzo) verwijderd. Ik kan je in ieder geval verzekeren dat dit geen prettig gevoel is. Alsof er een stofzuiger je oor in gaat en met een enorm kabaal probeert je trommelvlies naar buiten te zuigen. Pijn viel gelukkig mee en nu komt er behalve bruine troep ook nog een beetje bloed uit het oor. Hadden we nog niet gehad. Over vier weken mag ik weer terugkomen voor controle en tot die tijd mag ik weer oordruppels blijven gebruiken. In totaal heb ik nu dus al vier soorten oordruppels gehad.
Ik ben benieuwd…

Net werd ik er door Daan op gewezen dat er een geweldige commercial van Delta Lloyd op de televisie is (of kwam), genaamd Booming Car (RealVideo). Humor. En ik blijf het fantastisch vinden dat Ster.nl al deze commercials online aanbiedt.

Een tweetal sublieme fragmenten uit mijn nieuwste aanwinst De Droogte van Herman Brusselmans:

1. “De andere agent zei tegen mij: ‘Meneer, ik weet wat het is om een broer te verliezen. De mijne is drie jaar geleden omgekomen bij een verdrinking.’
‘Zijn eigen verdrinking, neem ik aan?’ vroeg ik voor alle zekerheid.”
(pag. 11)

2. “De ellende droop van de muren, of hing eraan in een lijstje.”
(pag. 39)

Hoewel ik niet geloof in een God of andere hogere machten die zogenaamd de controle over ons leven hebben, ben ik er wel van overtuigd dat wanneer je goed en deugdzaam leeft je al deze goedheid in positieve zin terugkrijgt. Simpel voorbeeldje: wanneer iemand mij iets in vertrouwen vertelt, zal een derde hier nooits iets over horen van mij. Dat beschouw ik als een deugd.
En ik ben er dus van overtuigd dat iemand die deugdzaam leeft dit ook in positieve zin steeds terugkrijgt en dus een gelukkiger leven leidt. Maar hoe valt deze overtuiging te rijmen met mijn ongeloof in een allesoverheersende “beheerser” van het leven of de mens?

Sjeeeezus!! Net even een kratje bier gehaald bij de Edah. “Ziede geej d’r 16?” vraagt de afgelekte teringkassahoer me. “Nèa” zeg ik, “ik bin d’r 21″. G*dverdomme zeg, over een kleine maand word ik 22. Okeej, dat zou je me misschien niet schatten, maar er 6 jaar naast zitten?! Verdomme, wat kan zo’n scanteef mijn dag verpesten…

Met weemoed denk ik terug aan vroeger, toen zelfs kassières in ieder geval nog iets fatsoenlijk moesten kunnen. Toen je in ieder geval nog 1 plus 1 foutloos op zou moeten kunnen tellen. Bah, bah en nog eens bah.

Na het uitspuiten van mijn linkeroor, een week lang 3 maal daags Sofradex oordruppels gecombineerd met 3 maal daags Diclofenacnatrium pijnstillers en vervolgens nog maar een weekje 3 maal daags Amoxicilline Merck 375 mg capsules antibiotica gecombineerd met Xylometazoline neusspray om zo ook mijn verstopte neus wat te ontlasten is er vanmorgen bij de de dokter een gaasje in mijn linkeroor aangebracht dat ik nu 3 dagen moet laten zitten en 3-5 maal daags vochtig moet houden met Aluminiumacetotartraat oordruppels.
Lang leve mijn otitis externa!

Middels Marcel z’n weblog ("Groeten uit Wellerlooi") werd ik op de hoogte gebracht van het bestaan van dit briljante filmpje: The Mootrix (2,8 Mb). Mooooooo!!
De titel laat weinig te raden over

Herinnert iemand zich nog dat mijn lieve vriendinnetje een berg prijzen heeft gewonnen in de quiz Sevens van Yorin? Herinnert iemand zich daar een Casio horloge? Ter waarde van € 139,-? Onlangs werd ie dus bezorgd bij Miranda (de prijzen worden per fabrikant opgestuurd…) en guess what?!? Hij’s nogal mannelijk. Guess nog eens?!? Ikke mag ‘m hebben van Miranda!! Hij is dus echt gaaf. En ik voel me nu ook een beetje winnaar. Yiehoooo, dankjewel!

Update: een mooiere afbeelding gevonden.

Na het vorig jaar mede zelf te hebben georganiseerd kon er afgelopen weekend ontzettend hard achterover geleund worden door ondergetekende. VC Foës Weekend 2003 was wederom een duidelijk succes. Veel gezelligheid met een grote groep vriendjes en vriendinnetjes. Dit jaar op recreatieoord De Panoven in Zevenaar, vlak bij Arnhem. Een erg mooie locatie, waar het nodige tapbier rijkelijk vloeide. Hopelijk binnenkort een visuele weergave van dit geweldige weekend.

Update: foto’s online!

Eigenlijk was ik alweer een tijdje uitgekeken op die spelletjes op mijn mobiele telefoon. Gisteren was dus het moment om eens wat nieuwe spelletjes te downloaden. Nu kan ik lekker ook Yahtzee spelen op momenten dat ik anders niks om handen heb. Lang leve de techniek van tegenwoordig!

Vorige week hebben we het dan eindelijk gedaan. Miranda en ik. We hadden het ons al zo vaak voorgenomen, maar telkens kwam het er maar niet van. Gereserveerd: Cabarestafette en Javier Guzman. Respectievelijk in oktober en december in de Maaspoort in Venlo. Joehooe!

Altijd gezellig: Boemelweekend in Horst. Zaterdagavond en zondagmiddag pendelen er vrijwel constant gratis bussen tussen de verschillende kroegen in Horst. Ik heb d’r zin in!

Woensdag was Eyes Wide Shut op televisie, de geniale en zwaar ondergewaardeerde (en laatste) film van Stanley Kubrick. Het kon zeker geen kwaad om deze nog eens voor de tweede keer te zien.
Kwam een prachtige recensie in het Nederlands tegen met een link naar een vrijwel volledige analyse van Eyes Wide Shut.

…ik precies één jaar en vier dagen geleden mijn eerste log hier op Fizzl schreef?

Dingen die ik de afgelopen 3 dagen gedaan heb:

• Film gekeken: Ice Age
  Lachen, écht heel sterk. Super!!
• Film gezien: American Pie 2
  Bedroevend, zonde van de tijd.
• Eindelijk naar de dokter geweest
  Liep al vanaf de vakantie met oorpijn rond: ontsteking, 3 maal daags druppelen.
• Gewerkt
  Erg rustige dinsdag, tevreden gasten, aardige fooien, bijna alleen maar hoofdgerechten.
• Met Linux gespeeld
  Eindelijk ISDN werkend gekregen in Debian. Nog wat schaven en dan binnenkort extra Fizzl-features!

“Maar dit likeurtje eet ik niet met hetzelfde lepeltje, hoor!” zei ze verontwaardigd. Ze had een thee besteld en gekregen en in het restaurant serveren we daar een honing-likeurtje met slagroom bij. Natuurlijk (?) komt daar maar één lepeltje bij, maar mevrouw gebruikt toch niet hetzelfde lepeltje voor het likeurtje én de thee?!
Op zich natuurlijk geen probleem, klant is koning en klaar is Kees. Je houdt dit in gedachten en bij de volgende thee komen er natuurlijk netjes 2 lepeltjes mee. Beetje extra aandacht en mevrouw ook weer tevreden.
Totdat haar mobiele telefoon knoerhard in het restaurant afgaat en ze daar uitgebreid en luid gaat zitten bellen. Dan verspeel je bij mij dus al je krediet hè. Opgerot met je gezeur! Dahaaag mevrouw!!

Heb geen zin meer om mijn uitgaan nog bij te gaan houden in cijfers, dus Uitgeweest gaat er in ieder geval mee stoppen. Wil wel ergens anders statistiekjes van gaan bijhouden, maar heb nog geen idee wat. Iemand?

Heerlijk, dat regenachtige Nederland. Na een week constant tegen de 39 graden aan geleefd te hebben is deze verkoeling werkelijk een verademing. Een vooral gezellige week achter de rug met heel veel slecht eten, de nodige biertjes, Carcassonne, miljoenen mieren en weinig activiteit. Daarmee is deze vakantie in Canet-Plage redelijk aardig samengevat.
Werkelijk ongelofelijk hoe slecht de restaurants, en met name het eten in die restaurants, in Frankrijk zijn. Zelden benaderde het eten de categorie ‘hmm, aardig’ zelfs nog maar een klein beetje. Erg jammer natuurlijk. Stond de Franse keuken juist niet heel hoog aangeschreven?

Hmm… Carcassonne blijkt zo populair te zijn bij mijn medevakantiegenoten dat Miranda en ik op dit moment zelfs niet mee kunnen doen. Zonnige groetjes vanuit Canet!

De tas gepakt, de laatste muziek nog even op CD gebrand, de blikjes koud. Klaar om op vakantie te gaan! Klaar voor een weekje Canet-Plage op camping Mar Estang, ik ben benieuwd…

Morgen eindelijk naar het geweldige Frankrijk. In Canet-Plage is het momenteel 38 graden, maar vast een stuk beter uit te houden dan hier. Kan niet wachten…

Aanstaande vrijdag rijden we met 6 dames en 5 heren naar Canet-Plage in het zuiden des Franse land. En ondanks mijn 5 jaar middelbare-school-Frans moet ik helaas tot de conclusie komen dat ik er geen zak meer van kan. Frustrerend, jammer en stom.
Ik kan de Fransen in ieder geval wel duidelijk maken dat ik er geen hol van begrijp: Je ne comprends pas.

Een beetje vakantiegevoel is al te vinden op een half uurtje rijden. Waldfreibad Walbeck, wat wil je nog meer? Beetje zwemmen, beetje beachvolleyballen, beetje frisbeeën, beetje beachballen, frietje eten, colaatje drinken. Minpuntje was dat ik weer om 18 uur moest gaan werken     Maar wel een heerlijke middag gehad!

Stel je spreekt het woord ‘tornado’ richting z’n Engels uit, ‘toerneejdo’, waarbij je dus de klemtoon hetzelfde legt als in het Nederlands. Okeej, je stelt ‘t je voor?
Verplaats het beeld dat je voor je hebt naar een restaurant, waarin iemand aan een tafel zit met een menukaart in z’n hand en dan vertelt dat ie graag de ‘toerneejdo’ wil…
Mag je dan écht niet lachen, als ober zijnde? Mag je dan écht niet die gast een rotschop geven en vertellen dat ie nooit, maar dan ook echt noooooooooit meer in -iets- hoeft te komen wat ook maar op een restaurant lijkt?
Mag ‘t?! Please?

Miranda en ik hadden gistermiddag niet veel bijzonders te doen dus hebben we maar besloten een spelletje te gaan kopen. Op naar Intertoys waar we al gauw stuitten op het populaire Kolonisten van Catan. Nadeel: volgens de doos moet je met 3 of 4 spelers zijn. Voor de zekerheid nog nageteld: Miranda, 1. Joep, 2. Maar inderdaad, we waren écht maar met z’n tweeën. In de lokale Intertoys werden helaas geen menselijke spelers te koop aangeboden dus moesten we toch maar op zoek naar een ander spel. Al gauw kwamen we Carcassonne tegen, naar de gelijknamige stad/vesting in Zuid-Frankrijk. Allebei hadden we al vaker van dit spel gehoord en na wat momenten van twijfel en verpakking-staren hakten we de knoop door. Carcassonne zou ons eerste gezamelijk gekochte gezelschapsspel gaan worden.
Gezelschapsspellen degelijk? Of ouderwets? Kan zijn, maar Carcassonne is dus wel bijzonder leuk. Snel te leren en steeds weer anders. Waarom zijn er eigenlijk computerspellen?

Er kan teruggekeken worden op een mooi en goed kamp. De kinderen hebbeb zich uitstekend geamuseerd, het weer was goed, leuke dingen gedaan, de nodige lol gehad en genoeg bijbehorend slaaptekort. Alle ingrediënten voor een prima kamp dus.

Frustrerend om te zien hoe mijn baardgroei na één week niet-scheren nog maar minimaal is

Deze hele week op kamp met Jong Nederland. Fijn weer om in tenten te gaan slapen en om morgenvroeg 50 kilometer te gaan fietsen, naar Zeeland. Het zal een vermoeiende doch mooie week worden…

“Goedeavond” zei ik vanachter de bar. Een jong stel kwam het restaurant binnengelopen en mijn collega heette ze welkom. De jongen nam het woord: “Heeft u misschien een kamer… eeehh… tafel voor 2 personen?” *boing* bijbehorende meisje knalrode kop, jongen beschaamd lachen, collega helemaal dubbel.
Graag had ik ze willen vragen of ze de bruidssuite zouden willen…

Te vroeg wakker zijn en dan met een bonkend hoofd in de knallende zon zitten. Als een typische vakantie in Spanje. Of Griekenland of Turkije. ‘t Feestje was gisteren in ieder geval erg gezellig!

Wielrennen zal absoluut één van de zwaarste sporten zijn. Daarvoor natuurlijk respect, maar moet dat persé op televisie uitgezonden worden? Ok, het is dus pure topsport, het is commercieel interessant en er wordt professioneel commentaar gegeven door mensen met ontzettend veel verstand van deze sport. Maar het is zo fucking, dodelijk saai hè… Ik kan er echt niet naar kijken.

Vanmorgen tentamen LAN gedaan: een 7! Ruim voldoende om vanmiddag mijn diploma in ontvangst te mogen nemen. Ing. J.G.H. Versleijen is een feit.

Ik keek net op Nu.nl waarbij mijn oog viel op de kop ‘Nederland op vier na beste land om te wonen’:

• Homo’s aangehouden voor seks in openbaar
• Nederland op vier na beste land om te wonen
• Politie vindt babylijkje in auto
• Bedrijfsleven te laks bij binnenhalen JSF-contracten
• Identiteit vondeling nog steeds onbekend
• Politie schrikt van geweld jeugdige bende

Vanmorgen mail gehad dat ik aanstaande donderdagmorgen mijn tentamen LAN mag gaan maken. Als ik dan slaag, heb ik ’s middags gewoon de officiële diploma-uitreiking mét mijn klasgenootjes!
Maar nu eerst nog 2 dagen worstelen met ‘Data Communications, Computer Networks and Open Systems’ van meneer Halsall en dan zou het langzaam goed moeten gaan komen. Duim je mee?

En met een bel aan de deur, de ruil van geld tegen een pakketje en een handtekening wisselde het speelgoed van eigenaar.
Connecting people? Tsss, let people play all alone with their new toy, dát zou de nieuwe slogan van Nokia moeten zijn!
De Nokia 6610 is vet en vetheid is voortaan te beschrijven in 4096 kleuren en 128 x 128 pixels. Whohooow!!

YIEHOO! Gisteren afgestudeerd voor mijn opleiding Mens & Informatica, na een succesvolle presentatie en verdediging van mijn afstudeerstage bij Océ. Probleem is echter dat ik nog één irritant kutvak (LAN) heb openstaan. Hiervoor wordt, als het goed is en hopelijk, nog iets geregeld zodat ik het vóór 10 juli af kan ronden. Dan is namelijk de officiële diploma-uitreiking en het zou natuurlijk fijn zijn tegelijk met mijn klasgenoten dit mooie papiertje in ontvangst te nemen.
Nog ff spannend dus, maar bijna is het zover: ing. J.G.H. Versleijen

Soow, Webkim geeft ‘n behoorlijk stukje leven bloot:

[…] Mijn vrienden zien een mikadomeisje. En ik zie vet. Megamaandag. Dikke dinsdag. Walviswoensdag. Ik voel me elke dag enorm. Dun… Was het maar waar! […]

Rustig op het trappetje voor het station genoot ik van het mooie weer. Mijn horloge had me zojuist verteld dat ik nog een minuut of drie had. Rustig bladerde ik nog maar wat door mijn Nieuwe Revu en die drie minuten later borg ik deze maar weer op, mijn bus kon immers elk moment komen! Zorgvuldig hield ik de bussen in de gaten; welke zou mij naar huis gaan brengen? Langzaam kwam er een mooie gele in beweging richting de halte, waar deze mij op zou gaan wachten. Vlug spoedde ik mij vanaf de trap richting de bus, maar ik hoorde iets vallen. Toen ik omkeek zag ik mijn pen liggen, blijkbaar uit mijn jaszak gevallen. In een miliseconde bedacht ik dat ik die pen nog wel even snel kon pakken, zonder de bus te missen. Opnieuw spoedde ik me nog spoediger richting de bus.
Pfjew, net op tijd.
Met de pen nog in de hand zocht ik me een strategische (de zon schijnt altijd op links) plaats uit, halverweg de bus, en ging zitten. Toen ik de pen terug wilde stoppen in mijn jaszak begon m’n hart al sneller te kloppen. Mijn agenda! Waar is mijn agenda?! Hoewel ik wist dat ie daar niet kon zitten keek ik toch nog in mijn tas. En nog een keer in mijn jaszak. Andere jaszak. Binnenjaszak nog een keer. Verdomme, agenda kwijt. Niet dat er onmisbare informatie instond, maar toch. Misbaar was ie zeer zeker niet. Beteuterd zat ik de terugreis uit.
Ondertussen was ik wel aan het bedenken dat er rechts naast mij een paar jongens zaten en links naast me een meisje. Leuk meisje overigens, denk ik. Iemand zou ‘m toch wel vinden? En mij dan bellen? Maar allerlei doemscenario’s spookten al door m’n hoofd: “Hallo, met Henk. Ik heb je agenda gevonden, je kunt ‘m komen halen. Ik woon in Boekel.” ‘t Zou zo maar kunnen natuurlijk. Desondanks ging om 18:07 uur de telefoon thuis. NS service: dat iemand mijn agenda had gevonden en afgegeven. Jippie!

Afgelopen vrijdag trouwens tussen de middag bij McDonald’s geweest. Daar hebben ze nu “Le Royal", ik citeer onze fastfoodvriend:

Vanaf 29 mei is er wel een héle luxe burger verkrijgbaar bij McDonald’s! Le Royal, een ciabattabroodje met 150 gram rundvlees, Emmentaler kaas, tomaat, sla en béarnaisesaus voor 3,25 Euro.

“Oohw ja, ik heb ook nog een weblog!”
Dat bedacht ik me opeens tussen alle drukte van het afstudeerverslag-perfectioneren door. Maar gisteren is ie dan eindelijk ingeleverd: een halve boom aan papier met de titel “Het gebruik van web services binnen een bedrijfsnetwerk”.
Nu op naar de volgende mijlpaal: het voorbereiden van de afstudeerpresentatie en -verdediging…

Alweer zo’n fucking dilemma.
Maandagmorgen moet mijn afstudeerverslag definitief ingeleverd worden. Ik heb nog zeker een volledige dag werk nodig om het af te maken, op zich nog geen probleem. Echter, vrijdag is er een voorlichtingsdag van Informatiekunde (na HBO) aan de Universiteit van Nijmegen.
Als ik dus naar die voorlichtingsdag wil, heb ik te weinig tijd voor mijn afstudeerverslag (ik wil er geen haastwerk van maken). Kies ik er echter voor om niet te gaan, dan heb ik dus nog steeds geen idee wat ik na mijn afstuderen moet gaan doen. In beide gevallen staat een belangrijk stukje toekomst op het spel, dus wat is nu de goede keus?

Verdomme zeg, wat heb ik een spijt dat ik niet op Pinkpop was dit jaar. In tegenstelling tot vorige drie jaren. Ik zag de meest swingende en relaxede concerten eigenlijk het hele weekend voorbijkomen. In plaats daarvan had ik er natuurlijk gewoon bij kunnen zijn. Zon en regen. Bier en muziek. Meer is er toch niet nodig?
Ik kan me niet herinneren (toegegeven te hebben) dat ik ooit zoveel spijt heb gehad.

*piep* Telefoon.
Het display verraadt dat Miranda mij belt. “Heeej” neem ik op.
Daarop volgt een stormvloed van blijdschap en bejubeling. Nog nooit hoorde ik zoveel enthousiasme door een luidsprekertje. Alsof ik een prijs gewonnen had, zo klonk het eigenlijk. Langzaam ontwaarde ik in de golf van happiness de steekwoorden ‘zeven minuten’, ‘zeven vragen’, ‘Yorin’, ‘Kris’, ‘gewonnen’ en ‘alles goed’.
Mijn vriendinnetje heeft gewoon voor 2500 euro aan prijzen gewonnen in het programma Sevens, elke dag om zeven voor zeven op Yorin.
Ik besluit met (tot voor kort) Miranda’s woorden: “Ik win nooit iets…”

Thuis ADSL “kapot", afstudeerverslag moet binnen enkele dagen definitief af, telefoonabonnement loopt af, paspoort is verlopen, moet nog pasfoto’s maken, kampprogramma voor Jong Nederland in elkaar knutselen, practicumopdrachten voor een achterstallig vak op school nog maken, nog een vrijstellingsopdracht maken voor een ander vak, moet voor vrijdag een zwarte pantalon en een witte blouse hebben…

Oohw ja, en dus 40 uur per week stage lopen.

Wheeeeelp!!

surf quality content life beer get internet
weblog google act philosophy browse feel
patience fizzl please design fun wait
p ? ? ? ? y whiskey music personal do food
enjoy taste believe love shop think

Maar goed dat ‘inspiration’ er niet bij staat
En ik heb werkelijk geen idee wat ik ooit bedacht heb voor die ‘p’ achter ‘Fizzl’…

Er is maar één mogelijkheid: Zaagmans is The One.
Elke woensdag weer komt hij ’s middags om de week doormidden te zagen. Duurt de week korter, begint ie ook eerder met doormidden zagen. Dit kan alleen maar betekenen dat Zaagmans allesoverheersend is. Hij weet als geen ander hoe lang ieders week duurt. De planken des levens liggen dan ook al voor iedereen vast, niemand kan van zijn pad afwijken. Hij weet wanneer jij zult sterven.
Zaagmans knows it all.

Zodra ik vlak bij mijn stageplaats uit de bus stap denk ik er eigenlijk nog niet eens aan. Eerst maar eens de drukke weg over zien te steken. Maar dan kom ik bij een soort bosje aan. Aan de zijkant, links dan wel écht en rechts een paar losse bomen nog. Ik loop over een fietspad, waar de bomen dus overheen hangen. Een soort bosje toch? Bij nat weer kruipen de rillingen al over mijn rug zodra ik de eerste bomen zie. Elke morgen weer stel ik me voor dat het allemaal wel mee zal vallen. Het kan toch altijd erger?
Gladde, glibberige, gore naaktslakken. Bah. Ze liggen daar gewoon, of kruipen, of kleven of weetikveelwat. Zo smerig hè. Ik kom ogen tekort om ervoor te zorgen dat ik er niet per ongeluk op ga staan. Kokhalzend bereik ik meestal het einde van het bosje. Als die ranzige naaktslakken daar op de grond liggen, zijn ze dan uit de boom komen vallen? Stel je voor. Aaaaaaaaaaargh! Ik wil het niet weten…

Meestal moet je toch gewoon jezelf blij maken, een ander zal het niet voor je doen. Daarom heb ik net een zakje drop uit de automaat gehaald, Venco muntdrop. En gisteren chips, Lais paprika.
Erg lekker, vind ik. In tegenstelling tot het toetsenbord.

In een nieuw wetsvoorstel willen de heren politici een identificatieplicht invoeren vanaf 14 jaar.
“Hoe oud zijn wij?” zal meneer in ‘t blauw dan gaan vragen aan een jongen op twijfelleeftijd.
“Eeeh, 13 jaar, meneer agent” zal die zeggen.
Ja, en dan? Zal vast nog interessante situaties opleveren.

Maar, ik kwam er dus achter dat je zelfs op je werk, nu al, altijd een identiteitsbewijs bij je dient te hebben. Wist (en heb) ik niet.
Hoe doet een hoer dat? Waar laat zij haar paspoort? Of poortpas?
Hoewel rijbewijs ook wel een nieuwe betekenis krijgt…

Hoe vaak komt het niet voor dat je een prachtige commercial op televisie ziet en benieuwd bent naar de muziek daarvan? Lang hoeft die nieuwsgierigheid voortaan niet meer te duren, want op de site van STER kun je zoeken naar muziek uit de commercials. Erg handig natuurlijk, zeker in combinatie met bijvoorbeeld Kazaa
De commercials zelf zijn ook te bekijken.

“JA, IK ZIT NU IN DE BUS", roepen ze richting hun mobiele telefoon, “IN DE BUS, JA, OVER EEN HALF UURTJE BEN IK THUIS".
Een veel voorkomende situatie in het openbaar vervoer. Maar na genoeg observaties gedaan te hebben, heb ik eindelijk een theorie hierover kunnen ontwikkelen. Ik ben er nu dan ook van overtuigd dat er een verband is tussen de luidheid waarmee iemand belt en de intelligentie van die beller. Theorie:

Hoe luider iemand belt (in decibel) des te lager zijn of haar intelligentie

Een normaal gesprek verloopt overigens op 60 decibel, zachtjes praten komt neer op 40 decibel en schreeuwen op 90 decibel (ongeveer).
Nu nog even een formule uitwerken om het IQ bij een opgegeven decibel-waarde te bepalen…

En weer een nieuwe website toegevoegd aan mijn portfolio: Koeienpop.nl.
Koeienpop is een jaarlijks benefietfestival in OJC Niks. Vette bands voor een goed doel.

Vind jij ook bijna niets leuker? Een nieuwe telefoon, heerlijk. Beetje pielen, beetje spelen. Nummers invoeren, toestel wat customizen, uitvinden wat ie allemaal kan. Ermee pronken. Jezelf opbellen om te kijken wat ie dan precies doet. En zo jezelf dus voorbereiden voor de echte ingebruikname, wanneer iedereen je nieuwe nummer heeft.
Samsung A800 is z’n naam, maar hij’s niet van mij
‘t Baasje heet Miranda…

Waaaaaauw.
Wat een prachtige commercial. Die sfeer, stijl… de muziek.
Ach, je hebt bier en je hebt Grolsch natuurlijk.

Alweer zo’n koel spelletje. Snake, maar dan 3D.
Ziet er gelikt uit. Gerben, dankjewel.

Hoe ideaal… met 20 graden op de thermometer, buiten in het zonnetje internetten op je laptop. Veel meer heb ik op dit moment niet nodig.

Woensdagavond ben ik trouwens naar een cabaretvoorstelling geweest in Cambrinus: Happy Miel.
Miel Verstappen, een Nijmeegse caberatier die eigenlijk uit Arcen komt. Hoewel hij niet erg sterk begon wist hij toch snel genoeg te boeien. Een keigoeie mix van sterke woordspelingen, mooie liedjes (goeie stem!) met Marc Damen op de piano, interessant acteerwerk, sterke gedichten, grove grappen en een behoorlijke boodschap. Hopelijk gaan we Miel nog vaker zien en horen want het was een bijzonder geslaagde avond.
Breedband? Bekijk een stukje van het Leids Cabaretfestival.

Bij O2 is vandaag de nieuwe dienst Spotter in gebruik genomen. Je kunt dan via web, SMS of PDA opvragen waar iemand zich bevind. Dit werkt dan alleen voor klanten van O2, maar wel tot op 500 meter nauwkeurig!
Mij opsporen? SMS: SPOT {mijn-06} JOEPSEL naar 6262 of meld je aan bij O2 waar je dit via web kunt doen. Echt koele service. In de toekomst moet ‘t natuurlijk zo worden dat wanneer je door bijv. een winkelstraat loopt, actuele aanbiedingen of reclame op je mobiel verschijnen. ‘t Kan natuurlijk ook praktischer ingezet worden voor file- of treininformatie. Erg gaaf.

Laatst viel er weer zo’n folder de mat. Allerlei meubels en troep, waaronder natuurlijk echte ‘computermeubels’ voor thuis. Zie je jezelf al aan zo’n meubel zitten computeren? Waarschijnlijk doet het nog minder pijn als je jezelf chirurgisch RSI laat toebrengen dan een tijdje achter zo’n Ikea-martelwerktuig te gaan zitten.
Eindelijk zijn we zover dat er in kantooromgevingen steeds meer aan wordt gedaan om RSI te voorkomen. Maar nee hoor, men komt thuis en wringt zich alsnog achter zo’n ‘computermeubel’. Je kunt net zo goed je toetsenbord in een trapeze hangen en daar als ‘vogelnestje’ in gaan hangen. Zelfde effect.

Voorbeeldjes:

• Wehkamp
• Ikea

Op TheMatrix.com is de bioscoop-trailer van The Matrix Reloaded te vinden. En waaaaaauw, wat wordt die weer vet. Al zou het verhaal kut zijn (hoe kan dat nou met The Matrix?), al zou het einde kut zijn… het maakt allemaal niks meer uit. De actie dendert van het scherm en de effecten zijn -zó ongelófelijk vét-. Nu al, en dit was nog maar een trailer. Ik ben verkocht.
Dank aan Gerben, die zo aandrong.

Op Webwereld is te lezen dat O2 weer in handen is van een Nederlands bedrijf. Dit bedrijf heeft bekend gemaakt nog voor het einde van dit jaar terug te keren naar de oude naam Telfort.
Daar gaat weer een deel van mijn abonnementsgeld… en wie betaalt het operator logo op m’n telefoon dat ik weer moet veranderen?

Ontzettend vet, 3D Pong.
Wat treuzel je nog? Spelen!!

Verschrikkelijk, iemand die zegt “Ik irriteer mij aan…”
En bijna niemand die ‘t in de gaten heeft hè.

Je kunt je ergens aan ergeren, maar niet ergens aan irriteren.

Zie vooral dit verhelderende stuk op Van Dale Taalweb:

“Een irritatie irriteert je, daar kun je je aan ergeren; maar een ergernis is alleen maar erg als je je ergert; hoe irritant ook: daar kun je je niet aan irriteren. “

Ik merk steeds meer dat ik dagelijks alles volgens een heel vast patroon doe. Op een of andere manier associeer ik dit met ouderdom, hmm. ’s Morgens sta ik altijd precies om 7 uur op, afzuiging aan, douchen, aankleden, evt. scheren, haar, boterhammen smeren, fiets, bus: Spits lezen, station Venlo: Metro pakken, bus: Spits aflezen en stukje Metro. Dan op ‘t werk ook steeds op vaste tijden koffie en lunch. 17 uur klaar, 17:15u sta ik weer op station Venlo. Dan kruiswoordraadsel uit de Metro maken, 17:40u bus terug naar Horst: verder kruiswoordraadselen. Halverwege vallen m’n ogen altijd zowat dicht en leg ik de puzzel weer weg. Ik krijg ‘m nooit helemaal af, maar dat mag mam thuis mooi doen
Maar in principe heb ik een hekel aan dit soort routine, “alleen oude mensen doen dat” dacht ik altijd. Hoe kun je nou flexibel en spontaan eens een keer iets anders doen binnen zo’n vastomlijnd patroon?

Zag gisteren het volgende levensgroot op een bus staan:

” De lekkerste pizza in 29 minuten thuis bezorgt “
” Zo niet, betaald u slechts de helft “

Als je al eens een keertje met je vriendin een computerspelletje speelt, wil je toch niet verliezen? Nou, ik mag me sinds vandaag ‘meervoudig verliezer’ noemen.
Spelletje? Tetrinet 2.

Nee, trots ben ik er niet op, maar ik vraag me wel af hoe ik in hemelsnaam -zo- op een foto terecht kan komen. Oohw, en ‘t is niet zo dat ik daar bewust voor heb gekozen hoor. Staat ergens vaag op de achtergrond van deze foto. Heb ‘m ff uitgesneden en wat duidelijker gemaakt.

Met “dank” aan Yoorisz (van Canix) voor de tip.

Komt m’n moeder gisteren naar me toe: “Heej Joep, ik had vandaag zo’n raar SMS’je. Stond in dat ze me al een paar keer hadden proberen te bellen om een reischeque aan te bieden.”
“Oohw jee,” schoot er al door me heen.
“Er stond een nummer bij wat ik moest bellen.”
“Laat me raden,” raadde ik “een 09-nogwat nummer?”
“Eeh, ja?”
“Goh, 5 euro per minuut? Of wat kostte ‘t?”
“Nee,” antwoordde ze een beetje teleurgesteld, “maar 75 eurocent per minuut, dikke 2 euro in totaal.”
“Stom hè. Niet meer doen dus…” wees ik haar de les

Hoeveel mensen zouden nu daadwerkelijk in die commerciële SMS’jes trappen? Zeker hulpeloze moeders met mobiele telefoons.

Het is niet te geloven hoe moeilijk het met sommige mensen communiceren is via MSN Messenger. Chattueel gehandicapten zijn ‘t. Op een of andere manier kunnen ze blijkbaar alleen het laatste zinnetje wat je getypt hebt lezen. Dus als je drie zinnetjes typt, wanneer de ander nog niet eens op de eerste heeft geantwoord… problemen. Miscommunicatie. En stel dat dat ook nog drie vragen waren, dan is het einde helemaal zoek. Ook nooit afkortingen gebruiken. Ff, idd, yw, brb; allemaal wartaal voor de MSN-leek.
Nee, chatten is een vaardigheid. Of eigenlijk, kunst.

Volgens de zogenaamde Enneagram-test op de site van Intermediair ben ik vooral een perfectionist (ik verzin het niet zelf hoor):

• Kan goed evalueren
• Vindt dat iets verantwoord en rationeel te staven moet zijn
• Is kritisch in vraagstelling naar vooral definities en onderliggende principes
• Kan goed redeneren, argumenteren en discussiëren
• Overziet de consequenties van woorden en daden
• Irriteert zichaan mensen die iets pretenderen te kunnen
• Wil geen fouten maken, is bang ze te maken
• Houdt niet van collega’s die snel tevreden zijn
• Ergert zich met name aan onkunde, nonchalance en domheid
• Moeite emotionele uitlating

En jij? Wat voor type ben jij?

Opvallend. Hoewel je al langzaam de meest strakke truitjes en onmogelijk kortste rokjes voorbij ziet drentelen sieren de meest winterse jassen ook nog steeds het straatbeeld. Lente-extremisten.